Η δεδηλωμένη του αδειάσματος. Της Κατερίνας Ακριβοπούλου

Η εντολή για τη διαπραγμάτευση με 251 ψήφους, εκ των οποίων μόνον οι 132 είναι του ΣΥΡΙΖΑ, οι 13 των ΑΝΕΛ και οι υπόλοιπες 106 από τις δυνάμεις του μνημονιακού τόξου, δεν είναι ισχυρή εντολή. Ο Τσίπρας λαβώθηκε από τους «δικούς» του και στηρίχτηκε από τους «πεθαίνουμε Ευρώπη». Το υβρίδιο της κυβέρνησης τύπου Παπαδήμου, μέρος του μοντέρνου πραξικοπήματος που συντελείται εδώ και καιρό, γεννήθηκε χθες - πιο γρήγορα μάλιστα και από όσο είχαν σχεδιάσει οι πραξικοπηματίες- με την αρωγή των οικείων και την ευδοκίμηση των ανοίκειων. Οι επαγγελματίες «ανυπότακτοι» τον άδειασαν στην πιο κρίσιμη στιγμή. Και να πεις ότι δεν τους είχε προειδοποιήσει; Λίγες ώρες πριν, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ήταν πιο ξεκάθαρος από ποτέ, όταν τους έλεγε «εγώ δεν θα γίνω Παπαδήμος». Και εκείνοι έσπευσαν να τον κάνουν, αφήνοντας τον εκτεθειμένο στα πιο άγρια σχέδια των αδίστακτων κέντρων, που απροσχημάτιστα δουλεύουν για την ανατροπή μιας δημοκρατικά εκλεγμένης και κυρίαρχης κυβέρνησης....

Ποιας ηθικής άραγε και ποιας συνέπειας η επίκληση, δικαιολογεί το άδειασμα που το μόνο που κάνει είναι να ενισχύει τον «εχθρό», στην πιο κρίσιμη φάση του πολέμου; Ποια ρήξη προτείνει σ αυτή τη φάση, ο «ανυπότακτος» πυλώνας, όταν οι ίδιοι οι ηγέτες του αναγνωρίζουν ότι δεν έχει γίνει ποτέ καμιά σοβαρή, συγκροτημένη και στέρεη προετοιμασία για την έξοδο; Στο όνομα μιας ιδεολογικής καθαρότητας η οποία ορίζεται με όρους νεφελώδεις και ανάγεται στη Δευτέρα παρουσία;

Ποια αριστεροσύνη είναι αυτή που ενισχύει το δεξιό μέτωπο και τους στόχους του; Τι θα γίνει αν πέσει τώρα ο Τσίπρας; Λαϊκή επανάσταση ή υποταγή του λαού δια παντός με κυβερνήσεις μοντέρνας χούντας;

Αρκεί για τη στάση των διαφωνούντων, η επιφανειακή ανάλυση ότι η πρόταση της κυβέρνησης ακυρώνει το ΟΧΙ του λαού; Πόλεμο έχουμε δεν έχουμε τηλεοπτικό πάνελ και η στρατηγική του πολέμου επιβάλλει τακτικισμούς, συνθηκολογήσεις, ελιγμούς και παρελκυστικές κινήσεις. Αλλιώς παίζεις το παιχνίδι του εχθρού που σε σπρώχνει στο γκρεμό .

Καλά έκανε ο Τσίπρας και ζήτησε την εξουσιοδότηση της Βουλής, παρότι περίμενε τις απώλειες και την έκρηξη των ναρκών. Καθάρισε το τοπίο από ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, ακύρωσε επί του παρόντος τον πόλεμο της τρόικας εσωτερικού και μπορεί άνετα να ελέγξει τις εξελίξεις.

Μπορεί να λαβώθηκε από τους πρώην δικούς του αλλά ο κόσμος λαβώθηκε περισσότερο από τη δεδηλωμένη του αδειάσματος.

Κι αυτό είναι τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο.