Αυτό το τηλεοπτικό αντίο στην μητέρα του, το περιμέναμε. Αυτοί οι άνθρωποι μπαίνουν μέσα στο σπίτι μας. Μας κάνουν να χαμογελάμε, να γελάμε και να κλαίμε. Αυτοί οι πετυχημένοι καλλιτέχνες, γίνονται δικοί μας άνθρωποι. Ο Λάκης Λαζόπουλος, στο χθεσινό Τσαντίρι μας έκανε να δακρύσουμε μαζί του, για εκείνη την πολύ προσωπική του στιγμή που την μοιράστηκε με τους "δικούς του" ανθρώπους, εμάς.....
Παρακολουθούσαμε, όλα αυτά τα χρόνια, με συγκίνηση, την κάθε αναφορά στην μητέρα του: με πολύ σεβασμό και μεγάλη ευαισθησία. Έβρισκε πάντα μία μικρή αφορμή και έκανε μια αναφορά σε εκείνη που στερήθηκε, που δυσκολεύτηκε να τους μεγαλώσει. Τώρα που ήρθε η ώρα να την αποχαιρετήσει μας μίλησε από καρδιάς και τα λόγια του βρήκαν τον στόχο τους.
«Μεγάλωσα για να μπορούν να περνούν καλά οι άνθρωποι της γειτονιάς μου και η μητέρα μου έκλεισε αυτό τον κύκλο της γειτονιάς... Μου αρέσει όταν δακρύζω και μου αρέσει τα δάκρυα του κάθε ανθρώπου να φαίνονται, γιατί έτσι δείχνεις ότι αξίζουν... Θα κρατήσω, λοιπόν, τον πόνο μου αξόδευτο για τη μητέρα μου... Όπως είχα διαβάσει σε μία επιστολή του Καζαντζάκη, που έλεγε ότι είναι ωραίο να κρατάς τον πόνο σου αξόδευτο, να μην τον σπαταλήσεις...» είπε ο Λάκης και συμπλήρωσε «Τον τελευταίο καιρό πάλευα μέσα μου, γιατί δεν μπορούσα να δουλεύω 16 ώρες ενώ ένιωθα μέσα μου ότι μετράω χρόνο, μπλοκάρισα... Δεν άκουγα τίποτα, δεν καταλάβαινα... Βέβαια, όταν φεύγει ένας άνθρωπος ευτυχισμένα και στην ώρα του είναι ωραία, αλλά όταν έχεις την ίδια ενέργεια και μία σκέψη παράλληλη, νομίζεις ότι χάνεις το μυαλό σου, την ψυχή σου...».
Δεν σταμάτησε όμως μόνο στην μητέρα του. Εκεί που μας άγγιξε, ακόμα περισσότερο, ήταν η αναφορά του σε εκείνη την τραγική μητέρα του Βαγγέλη, που όλη η Ελλάδα έχει στην σκέψη της και εύχεται να δοθεί ένα αίσιο τέλος στην μεγάλη της αγωνία.
Μοναδικός Λάκης Λαζόπουλος στα σημερινά viral όχι για την σπουδαία κωμική του ματιά αλλά για εκείνη την ευαίσθητη του πλευρά που εχθές έκανε εκτός από εμένα, πιστεύω και πολύ κόσμο να συγκινηθεί και να φέρει στην σκέψη του τους δικούς μας ανθρώπους, τους δικούς μας "αξόδευτους πόνους".
Δείτε τον για άλλη μία φορά και πάντα να σκέφτεστε αυτό που αρχικά δεν πίστευα αλλά πλέον το βιώνω: Οι άνθρωποι παραμένουν ζωντανοί, όσο ζουν στην σκέψη μας!
Καλημέρα και ... χαμογελάτε!
Καλημέρα και ... χαμογελάτε!
Μικρή η ζωή μας και πρέπει να αναζητούμε πάντα το ότι όμορφο μπορεί να μας δώσει!
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.