Όταν στις 23 Απριλίου 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε στην εμβρόντητη κοινή γνώμη ότι αποφάσισε να εντάξει την χώρα υπό τον οικονομικό έλεγχο της Ε.Ε. του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, ελάχιστοι ήταν αυτοί που πρόβλεψαν το μέλλον.
Οι περισσότεροι φοβισμένοι από το ενδεχόμενο μίας οικονομικής καταστροφής αποδέχθηκαν την φαλκίδευση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας για να μην χαθούν «μισθοί, συντάξεις και καταθέσεις». Στους λίγους που είπαν εκείνη την εποχή ΟΧΙ άνηκαν ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς και η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα.
Όπως προείπαμε, πέρασε ήδη ένας χρόνος. Σε αυτό το χρονικό διάστημα αποδείχτηκε και για τους πλέον δύσπιστους ότι:
· Η ένταξη της χώρας σε καθεστώς οικονομικού ελέγχου δεν ήταν μονόδρομος για να αντιμετωπισθούν οι πιεστικές οικονομικές συνθήκες. Παρόμοιες συνθήκες αντιμετώπισε η χώρα και στο παρελθόν αλλά με άξιες ηγεσίες απέφυγε τον εξευτελισμό του οικονομικού ελέγχου.
· Η ένταξη της χώρας σε καθεστώς οικονομικού ελέγχου δεν ήταν απαραίτητη για να αντιμετωπισθούν οι δανειακές ανάγκες. Η Ελλάδα χρωστάει συνολικά (δημόσιο και ιδιωτικό χρέος) πολύ λιγότερα από αυτά που χρωστάνε οι περισσότεροι δανειστές της.
· Η ένταξη της χώρας στο καθεστώς οικονομικού ελέγχου δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα της οικονομικής συγκυρίας αλλά προϊόν κρυφού και υπόγειου σχεδιασμού που έγινε ερήμην και πίσω από τις πλάτες του Ελληνικού Λαού.
· Η ένταξη της χώρας στο καθεστώς οικονομικού ελέγχου καθώς και τα μετέπειτα γεγονότα που διαμόρφωναν πτωτικά τις τιμές ελληνικών ομολόγων και μετοχών προσέφεραν τεράστια κέρδη σε όσους έπαιξαν μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 την αγορά «κάτω» δηλαδή τους περιβόητους «σορτάκηδες». ...
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.