Παρ’ ὀλίγον Κερένσκυ. Τοῦ Ἀθαν. Χ. Παπανδρόπουλου *

Τά γεγονότα τελικά ἀποδεικνύουν, γιά ὅσους καταλαβαίνουν, ὅτι στήν χώρα μας ἡ πραγματική ἀπειλή –πού κάθε ἄλλο παρά θεωρητική εἶναι– δέν ἔγκειται τόσο στήν ἔξοδό της ἀπό τήν εὐρωζώνη ὅσο στήν ἀπώ-

λεια τῆς δημοκρατίας. Συμπληρωματικά, στό πρόσωπο τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, περισσότερο ἀπό ἕναν Λένιν βλέπουμε ἕναν παρ’ ὀλίγον Ἀλέξανδρο Κερένσκυ....

Ἀρχηγός τοῦ Σοσιαλεπαναστατικοῦ Κόμματος τῆς Ρωσίας, ὁ Κερένσκυ (1881-1970) ἀνελάμβανε τόν Ἰούλιο 1917 πρωθυπουργός στήν πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση τῆς χώρας του, ἡ ὁποία, τότε, μαζί μέ Ἄγγλους

καί Γάλλους, πολεμοῦσε κατά τῆς αὐτοκρατορικῆς Γερμανίας. Βρισκόταν ἔτσι σέ μία τρομερή συνολική κρίση τήν ὁποία τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1917 οἱ μπολσεβίκοι τῶν Λένιν καί Τρότσκυ, ἀνατρέποντας πραξικοπηματικά τόν

Ἀλέξανδρο Κερένσκυ, μετέτρεψαν σέ μία ὁλοκληρωτική κομμουνιστική ἐξουσία, βαπτίζοντας «ἐπανάσταση»τήν ἀνατροπή αὐτή.

«Μέ τό πραξικόπημά τους αὐτό», γράφουν οἱ Ρῶσοι ἱστορικοί Μιχαήλ Χέλλερ καί Ἀλέξανδρος Νίκριτς στό

ὀγκῶδες βιβλίο τους «Ἡ Οὐτοπία Στήν Ἐξουσία», «οἱ μπολσεβίκοι θέλησαν νά ἐξαπατήσουν τήν Ἱστορία.

Στήν συνέχεια δέ, προσπάθησαν νά καταργήσουν καί τήν μνήμη. Ὑπό αὐτή τήν ἔννοια, σήμερα, ἡ πάλη τοῦ

ἀνθρώπου ἐναντίον τῆς ἐξουσίας εἶναι πάλη τῆς μνήμης κατά τῆς ἀπώλειάς της… Ὁ ἄνθρωπος τοῦ μέλλον-

τος θά εἶναι αὐτός πού θά ἔχει τήν πιό καθαρή μνήμη».

Λαμπρός ρήτωρ ὁ Ἀλέξανδρος Κερένσκυ, ὅταν ἀναλάμβανε τήν πρωθυπουργία στήν χώρα του τό 1917

ἦταν 36 ἐτῶν καί ἡγέτης ἑνός εὐρύτατου συνασπισμοῦ πολιτικῶν δυνάμεων, στίς ὁποῖες μία μειοψηφία ἦταν οἱ

μπολσεβίκοι. Οἱ τελευταῖοι, ὅμως, ἤθελαν τήν ἄνοδό του στήν ἐξουσία γιατί γνώριζαν ὅτι ἔτσι θά ἦταν εὐκο-

λώτερη ἡ ἀνατροπή του. Ὅπερ καί ἐγένετο

Ποιά εἶναι, ὅμως, ἡ σχέση μεταξύ Ἀλέξανδρου Κερένσκυ καί Ἀλέξη Τσίπρα; Ἐπικεφαλῆς μίας ἑτερόκλητης πο-

λιτικῆς ὁμάδος πού φέρει τόν τίτλο Συνασπισμός τῆς Ριζοσπαστικῆς Ἀριστερᾶς, τό κόμμα τοῦ σημερινοῦ πρωθυ-

πουργοῦ δέν διαφέρει αἰσθητά ἀπό τόν συνασπισμό πού τόν Ἰούλιο τοῦ 1917 ἀνέβαζε στήν ἐξουσία τόν Κερένσκυ.

Ὅπως δέ, τότε ὑπῆρχαν μέσα στό κόμμα αὐτό οἱ δυνάμεις πού ἤθελαν τήν ἀνατροπή τοῦ Ρώσου πρωθυπουργοῦ, τό

ἴδιο ἰσχύει στήν πραγματικότητα καί στόν ΣΥΡΙΖΑ.

Συγκεκριμένα γεγονότα ἀποδεικνύουν ὅτι, στήν πολιτική προσπάθεια πού πρέπει νά κάνει ἡ χώρα γιά νά

βρεῖ ἕναν ὁμαλό βηματισμό στήν εὐρωζώνη καί στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, κάποιες δυνάμεις μέσα στήν κυβέρ-

νηση θέλουν τήν καταστροφή της, γιά πολύ συγκεκριμένους λόγους. Ἔτσι, τήν ὥρα πού ὁ Ἕλληνας πρωθυ-

πουργός τήν Κυριακή 12 Ἰουλίου 2015 –ὕστερα ἀπό σειρά τραγικῶν λαθῶν τοῦ ἰδίου, στά ὁποῖα ὅμως κάποιοι

τόν ὁδήγησαν– ἔδινε μία ἀποφασιστική μάχη γιά τήν παραμονή τῆς χώρας στήν εὐρωπαϊκή οἰκογένεια, κάποιοι

στήν Ἑλλάδα εἶχαν ἕτοιμο σχέδιο πραξικοπήματος.

Ἄς μή μειδιοῦν εἰρωνικά κάποιοι. Σπεύδουμε εὐθύς ἐξ ἀρχῆς νά τονίσουμε ὅτι ἔξοδος τῆς Ἑλλάδας ἀπό

τήν εὐρωζώνη χωρίς κατάργηση τῆς δημοκρατίας δέν μπορεῖ νά γίνει. Δέν τό λέμε ἐμεῖς αὐτό. Τό ὑποστηρίζει

καί περιγράφει ξεκάθαρα γνωστός βουλευτής τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, καθηγητής Οἰκονομικῶν, πού

προσφάτως ἀκόμα ἔκανε καί διάλεξη ἐπί τοῦ θέματος παρουσία τοῦ ὑπογράφοντος.

Δέν εἶναι μόνος του, ὡστόσο, ὁ κύριος καθηγητής.Παρά τίς διαψεύσεις, εἶναι γνωστό πλέον ὅτι ὑπουργοί

τῆς κυβέρνησης περίμεναν τό «ὄχι» τοῦ πρωθυπουργοῦ στίς Βρυξέλλες γιά νά προχωρήσουν σέ περαιτέρω

ἀνατρεπτικές ἐνέργειες – στίς ὁποῖες, ἐκ τῶν ὑστέρων, κάποιοι ὑπουργοί ἀναφέρθηκαν ἀπροκάλυπτα.

Ἐγκυρότατες πληροφορίες μας ἀπό τίς Βρυξέλλες λένε ὅτι, ἄν τελικά οἱ ἑταῖροι καί δανειστές μας δέχθηκαν

γιά τελευταία φορά νά συμβάλουν στήν σωτηρία τῆς χώρας μέ ἕνα τρίτο μνημόνιο, πού δέν εἶναι αἰσθητά

διαφορετικό ἀπό τά προηγούμενα, γιά ὅσους γνωρίζουν γραφή καί ἀνάγνωση, αὐτό ὀφείλεται στίς πληροφορίες

πού εἶχαν ὅτι στήν Ἑλλάδα κινδύνευε ἡ δημοκρατία.

Ὁ κίνδυνος αὐτός δέν ἔχει παρέλθει. Παρά τήν ἠχηρή κοινοβουλευτική τους ἥττα, οἱ δυνάμεις τῆς ἀνα-

τροπῆς δέν πρόκειται νά ἐγκαταλείψουν τήν παρτίδα.Ἤδη καλλιεργοῦν ἐμφυλιοπολεμικό κλίμα τό ὁποῖο

χρωματίζουν μέ ἕναν γελοῖο ἀντιγερμανισμό, πού μόνον δεινά ἐπιφυλάσσει στήν χώρα. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ

ὁλοκληρωτισμοῦ μποροῦν καί εὐδοκιμοῦν σέ περιόδους σοβαρῶν κρίσεων, ἀνακαλύπτοντας καί ἐφευρί-

σκοντας ἐχθρούς. Στήν χιτλερική Γερμανία ἐχθρός ἦσαν οἱ Ἑβραῖοι, οἱ ἔγχρωμοι καί οἱ ἀθίγγανοι. Στήν λε-

νινιστική Σοβιετική Ἕνωση γιά ὅλα ἔφταιγε ὁ ἰμπεριαλισμός. Στήν Ἑλλάδα τοῦ κρατισμοῦ καί τῆς διαφθορᾶς

φταῖνε οἱ Γερμανοί. Αὐτοί, δηλαδή, οἱ ὁποῖοι τά σαράντα τελευταῖα χρόνια ἀντιπροσωπεύουν τό 30% τοῦ

Ἀκαθαρίστου Ἐγχωρίου Προϊόντος μας.

Κάποιοι γελωτοποιοί ἔχουν δυσκολία νά καταλάβουν ὅτι ἔξοδος τῆς χώρας ἀπό τήν εὐρωζώνη καί στήν

συνέχεια ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, μόνον μέ τήν ἀκύρωση τῆς γερμανικῆς συμβολῆς στήν οἰκονομία θά

σημάνει τήν καταβύθιση στήν ἀπόλυτη φτώχεια ὑπό αὐταρχικό καθεστώς. Αὐτό ἀκριβῶς πού ὁραματίζονται

καί πού στό πρόσωπο τοῦ Ἕλληνα πρωθυπουργοῦ βλέπουν ἕναν ἄλλον Ἀλέξανδρο Κερένσκυ.