[Το κομμάτι χρονολογείται στο περίπου στο 100 π.Χ..] Η εικονιζόμενη παράσταση του αρχαίου ελληνικού ταφικού μνημείου αναδύθηκε στο ίντερνετ αυτή την εβδομάδα και συγκέντρωσε, όπως ήταν φυσικό, ουκ ολίγη δημοσιότητα στα social media…Κι αυτό γιατί μοιάζει σαν ένα κοριτσάκι να δείχνει στη μητέρα της κάτι στο laptop! Μιλώντας για «απόκρυφη αρχαιολογία» δηλαδή…
Προφανώς και αυτό δεν βγάζει νόημα για μια παράσταση που χρονολογείται από το 100 π.Χ., εκτός βέβαια κι αν τα ταξίδια στον χρόνο είναι γεγονός και μας το κρύβουν αυτό καλά.
Ξεψαχνίζοντας λοιπόν την ηλεκτρονική επικράτεια, μαθαίνουμε τη σαφώς πιο πεζή πραγματικότητα: το γλυπτό είναι επιτύμβιο μνημείο και παρουσιάζει μια γυναίκα και την ακόλουθό της και είναι μέρος της συλλογής του αμερικανικού J. Paul Getty Museum.
Ξεψαχνίζοντας λοιπόν την ηλεκτρονική επικράτεια, μαθαίνουμε τη σαφώς πιο πεζή πραγματικότητα: το γλυπτό είναι επιτύμβιο μνημείο και παρουσιάζει μια γυναίκα και την ακόλουθό της και είναι μέρος της συλλογής του αμερικανικού J. Paul Getty Museum.
Σύμφωνα με την περιγραφή του μουσείου, «η γυναίκα απλώνει το χέρι της για να αγγίξει την άκρη ενός ρηχού μπαούλου, το οποίο κρατά μια μικρή υπηρέτρια στο επιτύμβιο αυτό ανάγλυφο. Η αναπαράσταση του θανόντος να εκτείνει το χέρι του για να πιάσει ένα αντικείμενο που κρατά υπηρέτης έχει μια μακρά ιστορία στην ελληνική ταφική τέχνη και πιθανότατα υπαινίσσεται την ελπίδα της συνέχισης των επίγειων απολαύσεων στη μεταθανάτια ζωή».
Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είμαστε σίγουροι γιατί ένα «ρηχό μπαούλο» χρειάζεται δύο τρύπες στην άκρη του. Μήπως η μία είναι για τον ήχο και η άλλη απλώς μια θύρα USB;
Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη με τον τίτλο «Έλληνες ή Ελληνίζοντες χριστιανοί»
Αναρτήθηκε από OMIROS ERMIDIS
Αναρτήσεις
EINAI ΓΕΛΟΙΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ .ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΣΕΤΙΝΑ ΔΗΛ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΘΗΚΗ.ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΕΙΝΑ ΜΙΑ ΔΟΥΛΑ
ΑπάντησηΔιαγραφήΤὸ ἀπόγειον τῆς ξεφτίλας!
ΑπάντησηΔιαγραφήἜλεοοοοοος!!!!!!!
Ἀρχίζουμε μὲ μίαν ὑλακήν (γαύγισμα) ‘ΟΥΑΟΥ’ καὶ συνεχίζομεν μὲ κάποιους «ἀρχαίους» Ἕλληνες, ἀλλὰ εὐκόλως ἀντελήφθην ὅτι πρόκειται περὶ ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων κάπου είς τὴν ἀρχαιότητα.!
Ἀλλὰ ἡ μεγάλη ξεφτίλα εἶναι τὰ περὶ φορητοῦ ὑπολογιστοῦ (ὑπολογιστῆρος πτυκτοῦ) κατὰ τὸ ὀρθότερον. Μὲ κάτι τέτοια εὐτελίζεται, γελοιοποιεῖται, ἡ ἑλληνικότης.
Καὶ ἐξηγοῦμαι: Τὸ είκονιζόμενον ἀντικείμενον δὲν εἶναι παρὰ ἕνας συνήθης εἰς τὴν ἀρχαιότητα πίναξ πτυκτός, δηλαδὴ πίναξ ἀναδιπλούμενος, ἤ πτυσσόμενος, εἰςτὸν ὁποῖον ἔγραφον διάφορα.
Ἐνθυμεῖσθε τὴν ἱστορίαν τοῦ Βελερεφόντου; Τὸν ὁποῖον ὁ Προῖτος, βασιλεὺς τῆς Τίρυνθος, διὰ νὰ τὸν ξεφορτωθῆ τὸν ἔστειλε εἰς τὸν βασιλέα τῆς Λυκίας Ἰοβάτην μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ παραδώσῃ ‘πίνακα πτυκτὸν’ εἰς τὸν ὁποῖον εἶχε γράψει φοβερὰ πράγματα, δηλαδὴ πῶς νὰ ἐξοντώσῃ τὸν κομιστήν, τὸν Βελερεφόντην. Μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ὅμηρος ὅτι «πέμπε δέ μιν Λυκίην δέ, πόρεν δ' ὅ γε σήματα λυγρὰ γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά». (Ὁμήρου ‘Ἰλιάς’ 6,168).
Μ ἄγνοιαν λοιπὸν τῆς ἱστορίας, ἀμορφωσίαν καὶ ἀπύθμενον βλακείαν εὐκόλως ὁ πτυκτὸς πίναξ μετατρέπεται εἰς.... φορητὸν ὑπολογιστὴν (ὑπολογιστῆρα κατὰ τὸ ὀρθότερον) ἤ ‘laptop’ κατὰ τὸ ἐλληνικώτερον (διὰ νὰ μὴ κατηγορηθοῦμε καὶ ὡς ἀσεβοῦντες πρὸς τὴν ἑλληνικήν γλῶσσαν) !!
Τὸ κατάντημα τῆς Ἑλλάδος μόνον τυχαῖον δὲν εἶναι !!