Τοκογλύφοι Βρυξελλών - Της Κατερίνας Ακριβοπούλου

Η Ευρώπη έχει γαντζωθεί σε συγκεκριμένες πολιτικές και αρνείται να τις εγκαταλείψει. Αργά η γρήγορα όμως αυτό θα γίνει είτε της αρέσει είτε όχι. Οι περιβόητοι θεσμοί δεν κράτησαν καν τα προσχήματα. Ασκημένοι στους εκβιασμούς και μαθημένοι να «τους περνάει», συμπεριφέρθηκαν με τηθεσμοθετημένη αλητεία του τοκογλύφου. «Σου ζητώ αυτά που δεν μπορείς να δώσεις, για να στα πάρω όλα». Δεν τους άρεσε καθόλου το άρθρο Τσίπρα στη Le Monde, παραμονές της τελικής φάσης....

Όχι τόσο, επειδή έδειξε ανυποχώρητος και αποδόμησε την αποτυχημένη στρατηγική τους, αλλά διότι γνωρίζουν καλά, πως όλο το οικοδόμημα της «επίθεσης» από την πλευρά του πατάει σε γερή βάση -που δεν είναι άλλη από τη δική τους σαθρότητα.
Το κοινό ευρωπαϊκό σπίτι δεν είναι πια ούτε σπίτι, ούτε κοινό. Η αρχιτεκτονική του απέτυχε.
Η Μέρκελ και η Λαγκάρντ παίζουν, για διαφορετικούς λόγους, τα κεφάλια τους.
Ο Ντράγκι έχει υπερβεί τελευταία κατά πολύ τις αρμοδιότητές του, ως επικεφαλής της ΕΚΤ, παραβιάζοντας ασύστολα το καταστατικό για να υπηρετήσει το κατεστημένο γερμανικής κοπής.
Και οι κάθε. μπλουμ τύποι δεν είναι παρά βολικά λογιστάκια, ανυπόληπτα, όμως, και από τα ίδια τους τα αφεντικά.
Ακόμη και ο μετριοπαθής κύριος Γιουνκέρ δεν θα γραφτεί στην Ιστορία ως πολιτικός φωστήρας με ιδιαίτερο βεληνεκές.
Ευάλωτοι, λοιπόν, όλοι τους, περιχαρακωμένοι στη στρατηγική της θηλιάς και με αυτοτροφοδοτούμενες ανεπάρκειες, σ" ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο που επαναπροσδιορίζεται, ακούν με τρόμο τις αναλύσεις που τους έρχονται από την υπεραντλατική μεριά, ότι «έτσι και φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα το πάρει μαζί της «.
Παίζουν, συνεπώς, ένα από τα τελευταία τους χαρτιά: να κλονίσουν ψυχολογικά τον Τσίπρα. Να του τσακίσουν το ηθικό, μπας και τον φέρουν στα μέτρα τους και του τα πάρουν όλα: λαό, χώρα, όραμα.
Αυτό το έργο παρακολουθήσαμε χθες στις Βρυξέλλες, στο πρώτο του μέρος. Το ζωτικό ψεύδος περί ισχύος. Ακολουθούν και άλλα, που μπορεί να μας αποκαλύψουν τις ζωτικές αλήθειες.