Καιρός για … ο-λίγη σάτιρα . “Η Μαγδάλω”.

Πριν από 70 περίπου χρόνια , εγώ μικρό παιδί τότε, κάπου σε 

προσφυγική συνοικία της Νίκαιας-Πειραιά , υπήρξε μία μεσόκοπη κυρία, που ονομαζότανε Μαγδαλινή , όλοι όμως την φώναζαν  κυρά Μαγδάλω, που της άρεσε αυτό.

Η Μαγδάλω λοιπόν καθημερινά γύριζε από πόρτα σε πόρτα της γειτονιάς για να σχολιάσει και κουστομπολεύσει τους πάντες και τα πάντα, αφήνοντας εκτός σχολιασμού την πόρτα που είχε κτυπήσει . Αυτό όμως για λίγο, γιατί στην αμέσως επόμενη πόρτα που πήγαινε έσερνε τα “εξ’αμάξης” για τους προηγούμενους.

Το καταπληκτικό όμως δεν ήταν αυτό , η Μαγδάλω ήταν και υστερικιά για όποιον ή όποια αντιδρούσε στα λεγόμενά της. Άφριζε ξάφριζε, όντως “υστέρω”,  και τους πέρναγε “γενεές 14σερες” όπως κοινώς λέγεται.    Η χλευαστική επωδός και χάριν αστειότητας  όλων, καθημερινά στη γειτονιά ήταν , τι είπε και τι ακούσατε σήμερα από την “υστέρω” την Μαγδάλω ....

Η όλη θύμηση με φέρνει, στις καθημερινές παρουσιάσεις και τις αντιπαραθέσεις , ευτυχώς ελαχίστων πολιτικών , οι οποίοι τρέχουν από κανάλι σε κανάλι και από Ρ/Σ σε Ρ/Σ  σχολιάζοντας με αλάθανστο και μοναδικό τρόπο, γι’αυτούς , όσον αφορά τα πολιτικά τεκταινόμενα της εκάστοτε επικαιρότητας. Όταν δε βρεθεί κάποιος να τους αντκρούσει, τότε “ανάβουν” και εξωτερικεύουν την υστερία τους,  από την οποίαν προφανώς πάσχουν....  Δηλαδή εν ολίγοις μπορούν να χαρακτηριστούν, σατιρικά,  ως υστερικές “μπαλαρίνες”, που παρουσιάζουν τον “χορό” τους, γυρίζοντας από κανάλι σε κανάλι, όπως το πάλαι ποτέ η προαναφερόμενη Μαγδάλω…

Μήπως κάνω λάθος;;;  όχι πέστε μου μήπως;;; ….

Αναρτήθηκε από stoxastis