H ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ. Γράφει ο Ισαάκ Διαμαντίδης

Ο τύπος δεν παίζεται. Είχε διαβεβαιώσει τη Βουλή ότι θα τα κάνει λίμπα στο Ευρωπαικό Λαικό Κόμμα αν δεν περνούσε η εθνική πλέον θέση, όχι άλλο μνημόνιο. Και τι έκανε ο αθεόφοβος; Συνυπέγραψε με τους ομοϊδεάτες του ακριβώς το αντίθετο. Να σεβαστούν, λέει, όλοι τις δεσμεύσεις τους. Που τι θα πεί; Μνημόνιο και πάλι μνημόνιο. Δύο επιλογές είχε ο Σαμαράς. Να βάλει βέτο ή να βάλει τις φωνές. Και όσον αφορά το βέτο, όλοι το καταλαβαίνουμε. Θα ήταν μία σπουδαία πρωτοβουλία που θα έκανε αίσθηση. Και θα περνούσε το μήνυμα ότι η γραμμή της σκληρής λιτότητας δεν έχει πλέον κανέναν υποστηρικτή στην Ελλάδα. Οι φωνές ήταν η δεύτερη γραμμή άμυνας που είχε να επιλέξει. Κι όταν λέω φωνές εννοώ επιχειρήματα....

Άν και θα αρκούσε ένα μόνο για να διατηρήσει στοιχειωδώς την πολιτική και προσωπική του αξιοπρέπεια. Ότι ο Αντώνης Σαμαράς, ο το πάλαι ποτέ δεινός πολέμιος των μνημονίων, κινδυνεύει να μείνει μόνος και μοναδικός υπερασπιστής τους. Οποία κατάντια!