ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΔΠΘ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ Πόσο κοστίζει η «δωρεάν εκπαίδευση»; Ρεπορτάζ Διονύσης Βοργιάς.

«Καρτέλ» τα φωτοτυπάδικα εκμεταλλεύονται την ανάγκη των φοιτητών Από 200 μέχρι και περισσότερα από 600 ευρώ οι «αναγκαίες» δαπάνες μιας …πολυέξοδης επιστήμης. Ο νόμος Διαμαντοπούλου, που αφορούσε και τους Κώδικες και η ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ για κατάργηση. Η δωρεάν εκπαίδευση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο αγαθό. Στη θεωρία. Γιατί πρακτικά η κατάσταση απέχει αρκετά του ιδεατού. Οι φοιτητές βάζουν το χέρι στην τσέπη, προκειμένου να ανταποκριθούν σε ανάγκες που θα έπρεπε να καλύπτονται κρατικά. Μπορεί τα ποσά να μην είναι υπέρογκα, μπορεί το φαινόμενο να πλήττει φοιτητές συγκεκριμένων σχολών, αυτό ωστόσο δεν εξαλείφει το πρόβλημα. Από τη στιγμή που ένα συνταγματικό κατοχυρωμένο αγαθό  αρχίζει να καταστρατηγείται έστω και στον μικρότερο βαθμό, ανοίγει ο δρόμος για πολλά επακόλουθα δεινά. ΠΟΙΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ Στην Κομοτηνή...
το φαινόμενο εντοπίζεται κυρίως στη Νομική σχολή, αλλά ζήτημα ανακύπτει σε μερικές περιπτώσεις και στα τμήματα Ελληνικής Φιλολογίας, Ιστορίας κι Εθνολογίας, Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης. Τα συγγράμματα διανέμονται δωρεάν μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος διανομής «Εύδοξος». Το πρόβλημα, ωστόσο, έγκειται σε έναν άγραφο κανόνα, γνωστό στις φοιτητικές τάξεις: Σε πολλά μαθήματα το βιβλίο γίνεται …στολίδι και τη θέση του παίρνουν σημειώσεις, εγχειρίδια, επιτομές.  Το παραπάνω συμβαίνει, καθώς είτε η ύλη είναι υπερβολική, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να μην έχουν τη δυνατότητα να την καλύψουν όλη, είτε –το συνηθέστερο- διότι η σωστή επιλογή σημειώσεων είναι το κλειδί για αποδοτικότερο και πιο στοχευμένο διάβασμα, ώστε οι φοιτητές να μην χαθούν στις σελίδες, αγνοώντας την ουσία κάθε μαθημάτων. ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ Στη Νομική Σχολή του ΔΠΘ, αλλά και σε κάθε Νομική της χώρας μας, το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο αισθητό. Ο λόγος; Ότι δεν διανέμονται δωρεάν οι Κώδικες, οι οποίοι αποτελούν ουσιαστικά το βασικό «όπλο» ενός φοιτητή Νομικής. Ο νόμος Διαμαντοπούλου του 2011 κατάργησε την δωρεάν διανομή κωδίκων και οι φοιτητές καλούνται να επιλέξουν μεταξύ ορισμένων λύσεων: αγορά (ή φωτοτύπηση) ή δανεισμός. Το να μην διαθέτει ένας φοιτητής Κώδικες δεν μπορεί να καταταγεί στο παραπάνω, διότι είναι συνώνυμο της αποτυχίας.  Άρα μένουμε με την αγορά, που προφανώς είναι το πρόβλημα που θέλουμε να αντιμετωπιστεί, και την φωτοτύπηση, όπου την τοποθετούμε στα πλαίσια του όρου «αγορά», αν και ως λύση είναι φθηνότερη. Επίσης, το να δανείζεται κάποιος κώδικες δεν είναι μέθοδος που ενδείκνυται, καθώς ένας φοιτητής χρειάζεται καθημερινά τους νόμους και όχι μόνο για 1-2 μέρες στην εξεταστική περίοδο. Αυτό που φαίνεται να έχει ξεχαστεί με τα χρόνια από όλους είναι πως οι Κώδικες Νομικής αποτελούν την ουσία αυτής της επιστήμης, ενώ τα συγγράμματα έχουν βοηθητικό ρόλο, αυτόν της καλύτερης κατανόησης και εντριβής πάνω στους νόμους. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ Το πρόγραμμα σπουδών των φοιτητών της Νομικής περιλαμβάνει 51 μαθήματα, σε πολλά από τα οποία είναι κοινό μυστικό πως οι σημειώσεις είναι «αναγκαίες». Και όταν κάνουμε λόγο για σημειώσεις, εννοούμε περιληπτική αναδιήγηση της ύλης με επιμονή σε ουσιώδη σημεία που πρέπει να γνωρίζει ο φοιτητής αλλά και σειρά πρακτικών ασκήσεων για την απαραίτητη εξάσκηση πριν την εξέταση. Οι επονομαζόμενες επιτομές κινούνται σε τιμές από 4 ευρώ και άνω, ενώ τα πρακτικά από 2 ευρώ και άνω.  Με απλούς μαθητικούς υπολογισμούς, παίρνοντας τα κατώτατα δεδομένα, βρισκόμαστε απέναντι σε πορίσματα που εκπλήσσουν. Έστω ότι χρειάζονται 6 ευρώ για 30 μαθήματα, ο πολλαπλασιασμός μας δίνει το ποσό των 180 ευρώ, στο οποίο έρχεται να προστεθεί η οικονομικότερη λύση ενός πολυκώδικα της κατώτατης τιμής των 40 ευρώ. Άρα κάνουμε λόγο για 220 ευρώ, υπολογίζοντας τα κατώτατα όρια και μόνο αν ο φοιτητής δεν αγοράσει επιπλέον συγγράμματα. Αν υπολογίσουμε τις ανώτατες τιμές των 10 ευρώ ανά μάθημα και της αγοράς ξεχωριστού κώδικα της τάξης των 15 ευρώ για κάθε κατηγορία (ποινικός, αστικός κ.λπ.), ο πολλαπλασιασμός επί του συνόλου των μαθημάτων μας δίνει περισσότερα από 600 ευρώ! Κι αυτό χωρίς την αγορά επιπλέον συγγραμμάτων.  Τα παραπάνω ποσά για κάποιους μπορεί να λογίζονται ως «αναγκαίες δαπάνες» μιας …πολυέξοδης επιστήμης, για μας όμως λογίζονται ως περιττό οικονομικό βάρος το οποίο καλείται να καλύψει ένας φοιτητής, την ίδια στιγμή που τα έξοδά του «τρέχουν» σε καθημερινή βάση. Βέβαια υπάρχουν και μερικοί υποστηρικτές των συγγραμμάτων, σύμφωνα με τους οποίους μόνο το βιβλίο αρκεί προκειμένου να περάσει κάποιος το μάθημα. Ας αναλογιστούμε όμως αφενός τον όγκο της ύλης κι αφετέρου το ότι πολλές φορές τα συγγράμματα αργούν να γίνουν διαθέσιμα στους φοιτητές. Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΑΓΑΖΙΩΝ Τα σημεία διανομής των φωτοτυπιών είναι συγκεκριμένα και γνωστά σε όλους τους φοιτητές. Η λειτουργία μοιάζει με «καρτέλ», αφού σε κάθε φωτοτυπάδικο οι φοιτητές προμηθεύονται συγκεκριμένες σημειώσεις, με αποτέλεσμα όσοι αποτελούν γρανάζι σε αυτό το σύστημα να βγάζουν κέρδος εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη των φοιτητών. Κι επειδή τα πνευματικά δικαιώματα εμποδίζουν το ένα φωτοτυπάδικο να εκτυπώνει σε χαμηλότερο κόστος τις σημειώσεις του άλλου (αν και υπάρχουν εξαιρέσεις σε πολλά σημεία της πόλης), ο φοιτητής τελικά, έρμαιο των καταστάσεων, καλείται να βάλει το χέρι στην τσέπη. Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Ο δικηγορικός σύλλογος Κομοτηνής βρίσκεται συχνά κοντά στους φοιτητές, κι αυτό το είχε αποδείξει έμπρακτα μετά την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου, όταν συγκέντρωσε Κώδικες και τους μοίρασε αφιλοκερδώς σε φοιτητές Νομικής οι οποίοι δεν μπορούσαν με δική τους δαπάνη να καλύψουν τα έξοδα.  Το ζήτημα χρίζει πολιτικής βούλησης, διότι το κόστος του να διανέμεται ένας πολυκώδικας σε κάθε φοιτητή με την εγγραφή του στο τμήμα είναι μηδαμινό, σε σχέση με όλες τις κρατικές δαπάνες που παρακολουθούμε τόσα χρόνια.  Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι είναι μέσα στο πρόγραμμα της. Αναμένουμε εξελίξεις, κρατώντας όπως πάντα «μικρό καλάθι».

Πηγή: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=96362