Κατάφερε να φωνάξει στον Αυξεντίου: «Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλας»...

ΔEN ΞEXNΩ!!!

Ο Μιχαήλ Γεωργάλλας γεννήθηκε στο χωριό Μαραθόβουνος, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 6 Νοεμβρίου 1936. Ο Μιχάλης, από τα γυμνασιακά του χρόνια, υπεράσπιζε με ζήλο τα «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη», πρωτοστατώντας σ' όλες τις μαθητικές διαδηλώσεις του Παγκυπρίου Γυμνασίου...

Τα επόμενα χρόνια, η αγωνιστικότητα του εκδηλώθηκε με την ενεργή του συμμετοχή, στις ομάδες του εκτελεστικού Λευκωσίας. Η έντονη δράση του, τον οδήγησε σε σύλληψη και καταδίκη σε οχτάμηνη φυλάκιση. Ο Μιχάλης φυλακίσθηκε στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς, απ' όπου στις 12 Σεπτεμβρίου του 1956 δραπέτευσε μαζί με έξι συγκρατούμενους του. Ακολούθως, κατέφυγε με τους υπόλοιπους στην περιοχή της Πιτσιλιάς και απ' εκεί κατέληξε στο Παλαιχώρι στην αντάρτικη ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Στο εξής, ο Γεωργάλλας έδρασε με το ψευδώνυμο «Λιάκος».

Το βράδυ της παραμονής της πρωτοχρονιάς του 1956, ο Μιχάλης Γεωργάλλας πυροβολήθηκε από «προδότες πράκτορες των Άγγλων και Τούρκους επικουρικούς».Το παλικάρι, καθώς έγερνε, κατάφερε να φωνάξει στον Αυξεντίου: «Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς».Στην άκρη του χωριού Ζωοπηγή, κοντά στο γεφύρι του κύριου δρόμου, εκεί που ξεψύχησε ο Μιχαήλ Γεωργάλλας, ένα μνημείο στέκεται σήμερα (φώτο) για να θυμίζει σε όλους μας τη θυσία του ήρωα. Όταν κάποια μέρα περάσεις από εκεί, κάνε μια σύντομη στάση. Κοίταξε το μνημείο και κάνε το σταυρό σου. Ιερός είναι ο τόπος εκείνος όπου έδωσαν τη ζωή τους οι νέοι της Κύπρου. Νέοι με ψυχή από καθαρό ατόφιο ελληνικό χρυσάφι! Νέοι που τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς βρίσκονταν αγκαλιά με τα όπλα τους αντί με τους συγγενείς. Νέοι με ιδανικά και με ακλόνητη πίστη στην Ελλάδα και στην Ένωση. (To παρόν έχει αναδημοσιευτεί από το μέλος της σελίδας μας Θρύλος Ενωσίτης) .Άλλα στοιχεία για τον ήρωα μπορείτε να δείτε και εδώ:  http://www.apoellas.com/ epeteiaka/ arxeio_giorgallas.php