Μια ωραία ταινία. Ένα ευκατάστατο ζευγάρι της δεκαετίας του 60 ετοιμάζεται να πέσει για ύπνο μέχρι που ο άντρας (Ντίνος Ηλιόπουλος) αναφέρει σε ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε ότι, θα πρέπει να φύγει ταξίδι στην Πάτρα προκειμένου να δει τον φίλο του τον Λευτεράκη....
Στην πραγματικότητα ο φίλος του ο Λευτεράκης είναι ανύπαρκτος και απλά τον έχει πλάσει ο ίδιος σε μία δύσκολη στιγμή για να δικαιολογήσει μία βραδινή έξοδο με την ερωμένη του, στη γυναίκα του (Μάρω Κοντού).
Έπειτα άρχισε να το χρησιμοποιεί συστηματικά προκειμένου να καλύπτει τα ταξίδια του μαζί της, δημιουργώντας μία ολόκληρη ιστορία για το ότι αυτός και ο Λευτεράκης ήταν φίλοι από το σχολείο, για συγκεκριμένες σκανδαλιές που υποτίθεται ότι έκαναν μαζί δείχνοντας στη γυναίκα του μέχρι και φωτογραφία που είχαν βγει μαζί στα παιδικά τους χρόνια. Έφτασε στο σημείο προκειμένου να κάνει πιο πιστευτή την ιστορία του, να στέλνει ο ίδιος στο σπίτι του κάρτες και αρνιά ως δώρα που υποτίθεται έστελνε ο Λευτεράκης σε γιορτές.
Έπειτα άρχισε να το χρησιμοποιεί συστηματικά προκειμένου να καλύπτει τα ταξίδια του μαζί της, δημιουργώντας μία ολόκληρη ιστορία για το ότι αυτός και ο Λευτεράκης ήταν φίλοι από το σχολείο, για συγκεκριμένες σκανδαλιές που υποτίθεται ότι έκαναν μαζί δείχνοντας στη γυναίκα του μέχρι και φωτογραφία που είχαν βγει μαζί στα παιδικά τους χρόνια. Έφτασε στο σημείο προκειμένου να κάνει πιο πιστευτή την ιστορία του, να στέλνει ο ίδιος στο σπίτι του κάρτες και αρνιά ως δώρα που υποτίθεται έστελνε ο Λευτεράκης σε γιορτές.
Το σχέδιό του θα μπορούσε να πηγαίνει μία χαρά παρά τις απροσεξίες και τις υπερβολές του. Όμως η γυναίκα του, έμαθε ότι ο Λευτεράκης δεν υπήρχε και έτσι αποφάσισε και εκείνη να του στήσει μία συνωμοσία (ανταπάντηση στη δική του) βάζοντας κάποιον ξάδελφο μιας φίλης της να παραστήσει τον Λευτεράκη. Έτσι το βράδυ πριν φύγει για την Πάτρα για να τον βρει και ενώ έπαιζαν χαρτιά με ένα φιλικό ζευγάρι, χτυπάει το κουδούνι και να σου εμφανίζεται ο ανύπαρκτος φίλος του ο Λευτεράκης(Κώστας Βουτσάς).
Τα αστεία γεγονότα απο εκεί και πέρα, σε συνδυασμό με την άψογη υποκριτική ικανότητα των πρωταγωνιστών ήταν πέρα για πέρα απολαυστικά. Πως μπορεί ο Ντίνος Ηλιόπουλος να δικαιολογήσει στον εαυτό του την ύπαρξη ενός ανθρώπου που τον είχε πλάσσει 100% ο ίδιος και πως θα μπορούσε να αντιδράσει μπροστά στη γυναίκα του λέγοντάς της ότι ο φίλος του ο Λευτεράκης ήταν ψέμα απο την αρχή ως το τέλος;
Αυτή η απολαυστική ταινία της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, έρχεται κατά ένα περίεργο τρόπο να βρει εφαρμογή στις μέρες μας σε μία κατάσταση διόλου όμως απολαυστική. Η συνομοταξία που θέλει να λέγεται κυβέρνηση και ο άνθρωπος που προσπαθεί να μας πείσει ό είναι πρωθυπουργός της χώρας, χρησιμοποιούν έναν αντίστοιχο Λευτεράκη για να ρίξουν στάχτη στα δικά μας τα μάτια και προκειμένου να καλύψουν την πραγματικότητα της δικής τους απιστίας.
Ο Λευτεράκης στην περίπτωσή τους, είναι το υποτιθέμενο και ξεδιάντροπο success story της Ελλάδας πίσω απο τα συντρίμμια ενός ολόκληρου λαού, είναι ο υποτιθέμενος αγώνας για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη , είναι το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για τους κοινωνικά ασθενέστερους και εκείνους που έχουν βαλθεί περισσότερο από την κρίση. Είναι οι υποτιθέμενοι κινέζοι, καταριανοί, αζερμπαιτζανοί μεγαλοεπενδυτές σωτήρες οι οποιοι με τον πλούσιο πακτωλό τους θα έρθουν και θα φέρουν την οικονομική και πολιτική άνοιξη στην καταπονημένη χώρα μας πραγματώνοντας το κρυφό όνειρο που είχε ο Αντωνάκης τη δεκαετία του 90 να γίνει πρωθυπουργός με δικό του κόμμα.
Είναι ο υποτιθέμενος αγώνας ενάντια στην φοροδιαφυγή που μέχρι τώρα το μόνο που έχει καταφέρει είναι να βάλει στη φυλακή δυο τρεις τρανταχτές περιπτώσεις και μερικές δεκάδες άλλες μόνο για το θεαθήναι δίχως να ενδιαφέρεται για την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης ενέργειας, ενώ παράλληλα θα αρχίσει η κατάσχεση μικρό-καταθέσεων και μικρό-μισθών και συντάξεων σε όσους χρωστούν ακόμα και μικρά ποσά στο δημόσιο. Είναι το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για οικονομική υγεία της χώρας ενόσω το μόνο που δείχνει να τους ενδιαφέρει, είναι η συντήρηση αυτού του αρρωστημένου τραπεζικού συστήματος και του αναντίστοιχα μεγάλου χρέους που είναι η μόνη σίγουρη και αναπόσπαστη περιουσία του ελληνικού λαού.
Ο Λευτεράκης στην περίπτωσή τους, είναι το υποτιθέμενο και ξεδιάντροπο success story της Ελλάδας πίσω απο τα συντρίμμια ενός ολόκληρου λαού, είναι ο υποτιθέμενος αγώνας για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη , είναι το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για τους κοινωνικά ασθενέστερους και εκείνους που έχουν βαλθεί περισσότερο από την κρίση. Είναι οι υποτιθέμενοι κινέζοι, καταριανοί, αζερμπαιτζανοί μεγαλοεπενδυτές σωτήρες οι οποιοι με τον πλούσιο πακτωλό τους θα έρθουν και θα φέρουν την οικονομική και πολιτική άνοιξη στην καταπονημένη χώρα μας πραγματώνοντας το κρυφό όνειρο που είχε ο Αντωνάκης τη δεκαετία του 90 να γίνει πρωθυπουργός με δικό του κόμμα.
Είναι ο υποτιθέμενος αγώνας ενάντια στην φοροδιαφυγή που μέχρι τώρα το μόνο που έχει καταφέρει είναι να βάλει στη φυλακή δυο τρεις τρανταχτές περιπτώσεις και μερικές δεκάδες άλλες μόνο για το θεαθήναι δίχως να ενδιαφέρεται για την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης ενέργειας, ενώ παράλληλα θα αρχίσει η κατάσχεση μικρό-καταθέσεων και μικρό-μισθών και συντάξεων σε όσους χρωστούν ακόμα και μικρά ποσά στο δημόσιο. Είναι το υποτιθέμενο ενδιαφέρον για οικονομική υγεία της χώρας ενόσω το μόνο που δείχνει να τους ενδιαφέρει, είναι η συντήρηση αυτού του αρρωστημένου τραπεζικού συστήματος και του αναντίστοιχα μεγάλου χρέους που είναι η μόνη σίγουρη και αναπόσπαστη περιουσία του ελληνικού λαού.
Είναι ο υποτιθέμενος αγώνας για κάθαρση που βασίστηκε στη πολιτική και ποινική στοχοποίηση δύο μονάχα ανθρώπων ενώ το πολιτικό κατεστημένο είναι πολλές δεκαετίες στρεβλό και απο μέσα του πέρασαν και υπέγραψαν εκατοντάδες πολιτικά όντα που αυτή τη στιγμή χαίρουν χρυσοποίκιλτους θώκους και ο ελληνικός λαός εξακολουθεί να τους πληρώνει για τις αμφιβόλου ποιότητας υπηρεσίες τους.
Στην πραγματικότητα ο Αντωνάκης και η τρίχορδη κυβέρνηση δεν ενδιαφέρονται για το αν και κατα πόσο θα απιστήσουν σε βάρος του λαού τους. Tο μόνο που δείχνουν ως τώρα να τους ενδιαφέρει είναι η προσωπική τους εικόνα και η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης να μπορεί να τον κρατήσει στην εξουσία προκειμένου να περάσουν σε βάρος όλων, τα θέλγητρα των ξένων δανειστών-εξουσιαστών και χρησιμοποιούν γι αυτό κάθε μέσω είτε ανήθικο, είτε πολιτικά μή ορθό, είτε με με ανούσια και καινοφανή επιχειρηματολογία προκειμένου να πειστούν εκείνοι που σε αντίθεση με την Μάρω Κοντού στην ταινία, έχουν αποφασίσει να πιστέψουν στην ύπαρξη του Λευτεράκη. Και δυστυχώς στην περίπτωσή μας δεν είναι και λίγοι που λαμβάνουν το αρνί και αρκούνται στο να λένε << τι καλός που είναι ο Λευτεράκης>> και υπάρχουν ακόμα περισσότεροι που όπως στην ταινία ο Ντίνος Ηλιόπουλος αποκάλυψε στον Γιώργο Κωνσταντίνου τη σκευορία του, έτσι και εκείνοι γνωρίζουν αλλά κάνουν τα στραβά μάτια προκειμένου να διασφαλίσουν τα δικά τους στενά και προσωπικά συμφέροντα.
Σε παράλληλα σύμπαντα κινούνται και δυστυχώς και η συντριπτική πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία ώς φάλτσα συμφωνική ορχήστρα, φροντίζουν με το γάντι η εικόνα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση να έρχεται στα υπνωτισμένα βλέμματα των ακροατών τους, έτσι ώστε να βουλιάξουν στο βούρκο της παραπληροφόρησης τις αντιλήψεις και τις συνειδήσεις τους. Οι συνήθεις τους τακτική είναι να προβάλλουν με σοβαρότητα εκείνους ως διακινητές των μοναδικών ορθολογικών πολιτικών προτάσεων αποκρύπτοντας ή εμφανίζοντας ως γραφικές οποιεσδήποτε είναι διαφορετικές. Και αυτό σε μία εποχή που οι δυνατότητες για πολλαπλή και πολυποίκιλη πληροφόρηση είναι ανεξάντλητες και ελάχιστοι είναι εκείνοι που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτή.
Ευτυχώς όμως που στην περίπτωσή μας υπάρχουν φωνές και τρόποι που μας ωθούν να αποφύγουμε αυτές τις αντιαισθητικές σειρήνες και να μπορέσουμε να ατενίσουμε μπροστά στην καθαρότητα και στο μέλλον του τόπου που έχουμε δανειστεί για λίγο από τις ερχόμενες γενιές. Το μόνο που χρειάζεται είναι βγάλουμε όλοι τις στενές παρωπίδες μας και να δούμε την κατάσταση ως έχει και όχι πείθοντας στρεβλά τον εαυτό μας για την ύπαρξη ενός ανύπαρκτου Λευτεράκη.
Γιατί ο Λευτεράκης δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ και τα κέρατο απο τα ψέματα, μας έχει κάνει να σφηνόνουμε κάτω απο το στέγαστρο Καλατράβα που με τόση επάρκεια φτιάξαμε για να φανούμε επαρκείς στους διόλου επαρκείς συντρόφους μας στο εξωτερικό. Γι'αυτό θα πρέπει να πούμε και να δείξουμε στον υπαρκτό Αντωνάκη ότι δε μασάμε απο τις διαρκείς ψευτικες αρλούμπες που, δίχως ντροπή βγαίνει μπροστά στην εξίσου επαίσχυντη ΔΤ και προβάλλει ως πραγματικότητα.
Σταμάτης Χουλιάρας
Γιατί ο Λευτεράκης δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ και τα κέρατο απο τα ψέματα, μας έχει κάνει να σφηνόνουμε κάτω απο το στέγαστρο Καλατράβα που με τόση επάρκεια φτιάξαμε για να φανούμε επαρκείς στους διόλου επαρκείς συντρόφους μας στο εξωτερικό. Γι'αυτό θα πρέπει να πούμε και να δείξουμε στον υπαρκτό Αντωνάκη ότι δε μασάμε απο τις διαρκείς ψευτικες αρλούμπες που, δίχως ντροπή βγαίνει μπροστά στην εξίσου επαίσχυντη ΔΤ και προβάλλει ως πραγματικότητα.
Σταμάτης Χουλιάρας
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.