Πέρα απ τα μνημόνια υπάρχουν ΚΑΙ οι άνθρωποι. Η μοίρα παίζει πολλά παιχνίδια, ειδικά όταν κι εμείς αναγκαζόμαστε λόγω των συνθηκών και συγκυριών να ζούμε άστατα και ακατάστατα παραβαίνοντας κάθε κανόνα ευζωίας.
Τετάρτη μεσημέρι λόγοι καρδιακής δυσλειτουργίας με οδήγησαν στον εφημερεύοντα "Ευαγγελισμό" .
Κόσμος πολύς, άνθρωποι πονεμένοι, νέοι και υπερήλικες, άντρες και γυναίκες που προσπαθούσαν να πουν τον πόνο τους και εργαζόμενοι στο Νοσ/μείο που πάσχιζαν να βγάλουν πέρα.
Πέρα απο τα προσωπικά τους προβλήματα που έχουν όλοι οι Έλληνες εργαζόμενοι και την αβεβαιότητα για το μέλλον τους, έκαναν & κάνουν ότι είναι δυνατόν να καλύψουν τα κενά και να βοηθούν τους αρρώστους....
Τελειώνοντας τα πολύωρα διαδικαστικά βρέθηκα στην Β` Καρδιολογική Κλινική.
Εκεί όταν τελικά φτάσεις, αισθάνεσαι την απόλυτη σιγουριά και την εγγύηση ότι είσαι σε καλά και άξια χέρια.
Γιατροί , νοσοκόμες, οι πάντες πάνω απο τα κεφάλια των ασθενών.
Χωρίς φρου φρου αρώματα και πολυτέλειες των ιδιωτικών κλινικών αλλά με τα απολύτως βασικά εκτελούν στο έπακρο το δύσκολο έργο τους.
Οι ασθενείς που περνούν απ τα έμπειρα χέρια τους, τους παρομοιάζουν ως Θεόσταλτα πλάσματα, ανακούφισης του ανθρώπινου πόνου.
Θα ήταν παράλειψή μου η μη αναφορά των ονομάτων τους.
Δ/ντής της Κλινικής ο κ. Σιδέρης απο την Νάξο, έπεται ο κ. Σιώρας Ηλίας και δίπλα σε όλους ο "Άγγελος" της Κλινικής η Κα Αρκαδία Κωνσταντοπούλου φυσικά χωρίς την συνδρομή του υπόλοιπου προσωπικού δεν θα μπορούσε κανείς να κάνει τίποτα.
Σε όλους αυτούς λέω έτσι απλά - όπως και οι ίδιοι είναι-
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Αργύρης Σιδέρης
σιδερενιος αργυρη.ευχομαι τα καλυτερα.
ΑπάντησηΔιαγραφή