Στην σημερινή ανιστόρητη νεοελληνική Ελλάδα, στο γάνωμα της ιστορίας από τους στρατευμένους «εκπαιδευτικούς και ιστορικούς» των ΜΜΕ , στην μνήμη των αθώων θυμάτων της κομμουνιστικός θηριωδίας που ξεπερνά την αγριότητα του κατακτητή, αντιτάσσουμε την Α-λήθεια…
Ιασων
1.Η Δεκεμβριανή Ανταρσία
( Όπως την περιγράφει Ο Θ. Παπακωνσταντίνου (Τροτσκιστής στα νιάτα του εκδιωχθείς για τις πεποιθήσεις του από το Πανεπιστήμιο) στο βιβλίο του «Ανατομία της Επαναστάσεως»
« Πενήντα δυο ημέρες μετά την αποχώρηση των γερμανών εξ Αθηνών( προτού καν ολοκληρωθεί η απελευθέρωσις της Ελλάδος , διότι η Κρητη κατείχετο ακόμη) το ΚΚΕ μετέχον της κυβερνήσεως ως ΕΑΜ , εξαπέλυσε την 3ην Δεκεμβρίου 1944 κλασσικού τύπου...
επανάστασιν , εις την πρωτεύουσαν δια να καταλάβη την εξουσίαν Το λεπτομερές σχέδιον της ενόπλου εξεγέρσεως εξεπονήθη από του φθινοπώρου του 1943 μεχρι του Σεπτεμβρίου του 1944 και από της επομένης της απελευθερώσεως ήρχισεν η ψυχολογική , πολιτική και στρατιωτική προπαρασκευή της εκτελέσεως του.
Ούτω :
Εις τα τμήματα του ΕΛΑΣ, ετονίζετο από τους « καπεταναίους» - στελέχη του ΚΚΕ- ότι δεν έληξε η αποστολή των με την αποχώρησιν των Γερμανών, διότι απομένει η συντριβή της εσωτερικής αντίδρασης» και ότι πρεπει να είναι έτοιμα « για νέες μάχες και νίκες»
Εις τα τμήματα της ΚΟΑ (« Κομμουνιστική Οργάνωση Αθηνών» ) εδίδετο η εντολή συντάξεως καταλόγων προγραφών κατά συνοικίας , επαγγέλματα και σωματεία.
Εις τας λαικάς μάζας εκαλλιεργείτο φοβία και ερεθισμός δια της μεθόδου της δολοφονίας εθνικοφρόνων υπό της ΟΠΛΑ , οι οποίοι εκηδεύοντο εν Αθηναις υπό των κομμουνιστών πομπωδώς, ως « εθνικοί αγωνιστές που έπεσαν θύματα της αντίδρασης» και εις την πρωτεύουσαν ενεντάσσεντο οι υπάρχοντες κομμουνισταί εις ενόπλους ομάδας, ενώσυέρρεον προς αυτήν εξ όλων των σημείων της χώρας μονάδες του ΕΛΑΣ.
Την 27ην Νοεμβρίου 1944, κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων δια την αποστράτευσΙν του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΔ, οι υπουργοί του ΚΚΕ και του ΕΑΜεις την κυβέρνησιν Παπανδρέου , επέδωσαν εις τον Πρωθυπουργόν γραπτήν συμφωνίαν περι δημιουργίας εθνικού στρατού( με την συμμετοχήν της ορεινής ταξιαρχίας, του ιερού λόχου, μονάδος του ΕΔΕΣ και μιας ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ ίσης προς το άθροισμα των τριών πρώτων με ίσον οπλισμόν).Η συμφωνία αυτή εγένετο αποδεκτή και εχαιρετίσθη από την κομμουνιστική προπαγάνδα ως « συμβολή του ΚΚΕ στην ομαλή δημοκρατική εξελιξη» .
Την επομένη όμως ( 28η Νοεμβρίου) ο κομμουνιστής υπουργός Ζεύγος, ανεκοίνωσε εις τον πρωθυπουργόν ότι το κόμμα του , παρά την ενυπόγραφον δέσμευσιν του, δεν αποδέχεται πλέον την συμφωνίαν και θέτει νέους όρους, - διότι έκρινεν ότι ειχε φθάσει η « κατάλληλη στιγμή για την επανάσταση»
Την 1ηνΔεκεμβρίου 1944 η « Εθνική Πολιτοφυλακή» ( δηλαδή η Αστυνομία του ΕΛΑΣ) ώφειλε, διαλυόμενη να παραδώση υπηρεσίαν εις την Εθνοφυλακήν. Δεν το έπραξε όμως .Εις την πρόσκλησιν του Πρωθυπουργού όπως ληφθή απόφασις του υπουργικού συμβουλίου προς ρύθμισιν του ζητήματος οι υπουργοί του ΚΚΕ και του ΕΑΜ ( Γ. Ζεύγος, Μ..Πορφυρογένης, Α.Σβώλος,ΗΤσιριμώκος, Α. Αγγελοπουλος και Ν.Ασκούτσης) απήντησαν με τις παραιτήσεις των.Ταυτοχρόνως , ανασυνεκροτείτο η Κ.Ε του ΕΛΑΣ, απεφασίζετο η κήρυξιςς γενικής απεργίας και εζητείτο υπό του ΕΑΜ άδεια δια την συγκρότησιν συλλαλητρίου την 3ην Δεκεμβρίου.
Η κυβέρνησις παρεχώρησεν την αιτηθείσαν άδειαν, αλλ’ όταν επληροφορήθη την επομέμνηντας επαναστατικάς αποφασεις της ΚΕ του ΚΚΕ , απηγόρευσε το συλλαλητήριον. Οι κομμουνισταί όμως επροχώρησαν εις την εκτελεσιν του σχεδίου των..Συνεκρότησαν ένοπλον συλλαλητήριον, επετέθησαν κατά της οικίας του πρωθυπουργού, όπου έρριψαν χειροβομβίδας και ετραυμάτισαν ένα φρουρό αστυφύλακα και κατόπιν επετέθησαν εις την πλατείαν Συντάγματος, εναντίον της Αστυνομίας, την οποίαν υπεχρέωσαν να αμυνθή.
Ο « δεύτερος γύρος» είχεν αρχίσει.
Επί 33 ημέρας η περιοχή της πρωτευούσης έζησε τας δραματικότερας στιγμάς της ιστορίας της. Ο μηχανισμός του ΚΚΕ εκινήθη με άγριον πάθος δια το έγκλημα , περιφρόνησε και τον πλέον στοιχειώδη ανθρώπισμον και εσκόρπισεν αδιστάκτως τον θάνατον .Οι Ελληνες κομμου νισταί κατά τα ημέρας εκείνα του Δεκεμβρίου απεδειξαν ότι ο φασισμος απετέλει , εν συγκρισει με τον κομμουνισμόν, μετριοπαθή μάλλον εκδήλωσιν της « επιστημονικής βαρβαρότητος». Ο Αρχιεπίσκοπος και Αντιβασιλεύς Δαμασκηνός υπελόγισε τον αριθμόν των πάσης φύσεως θυμάτων εις 65.000.Μόνον εις τας Αθήνας και τον Πειραιά εφονεύθησαν από την ΟΠΛΑκαι τας επικουρικάς δολοφονικάς ομάδας του ΚΚΕ 15.685 άνδρες , γυναίκες και παιδιά.
Και εις τον φοβερόν αυτόν αριθμόν έχουν λεόντειον την μερίδα οι εργάται και οι νέοι.Μεταξύ των θυμάτων της κομμουνιστικής θηριωδίας περιλαμβάνονται και 246 συνδικαλιστικά στελέχη με ευδόκιμον θητείαν εις τον αγώνα της εθνικής αντιστάσεως .Οι εκτελεσταί του ΚΚΕ υπερέβησαν και τους πλέον πεπωρωμένους δολοφόνους εις σκληρότηταν.
Ο Αγγλος δημοσιογράφος. Φ.Α.Βόιτ γράφει: « Τα θύματα των σφαγών του Δεκεμβρίου περιλαμβάνουν ολοκλήρους οικογενείας..Πλείστα πτώματα ευρέθησαν φρικωδώς παραμορφωμένα μεεξορυγμένους οφθαλμούς, σχισμένα τα στόματα των και κομμένες τις μύτες»
Δεν ηρκέσθη όμως το ΚΚΕ εις τα δολοφονίας , τα ομαδικάς σφαγάς και τας οπωσδήποτε ασκόπους ανατινάξεις και καταστροφάς κτιρίων και εργοστασίων, που δεν απετόλμησαν κατά την αποχώρησιν των ούτε οι ξένοι κατακτηταί.Διέταξε και ωργάνωσε εκτεταμένη και πρωτοφανή εις την Ευρωπαική ιστορίαν ομηρίαν. Δεκάδες χιλιάδες Αθηναίων και Πειραιωτών , γέροντες, γυναίκες, ασθενείς, άνθρωποι φιλήσυχοι και νοικοκυραίοι , επιστήμονες και εργάται, διανοούμενοι και έμποροι απήγοντο γυμνοί κατά τας παγεράς νύκτας του Δεκεμβρίου και ωδηγούντο πεζή, δια μεσου χιονωνκαι χαράδρων μακράν των εστιών των.Καθ οδόν εξετελούντο επι τόπου οι εξ αδυναμίας βραδυπορούντες και από τους μαρτυρικώς προχωρούντας εγίνετο κάθε τόσον επιλογή δι’ εκτελέσεις. Αλλα και από τας εκτελεσεις και από την ομηρίαν κατώρθωσαν αρκετοί να διασωθούν: Όσοι ήσαν εις θεσιν να πληρωσουν λύτρα.Με αυτά και με το προιόν της διατεταγμένης άνωθεν λαφυραγωγίας, η οοία έλαβε κατά τον Δεκέμβριον εκπληκτικάς διαστάσεις, αρκετοί « σύντροφοι» έλυσαν το οικονομικό των πρόβλημα και το ταμειον του ΚΚΕ εξησφαλισεν σεβαστούς πόρους…
Και καταλήγει ο Θ.Παπακωνσταντίνου:
«Η δεκεμβριανή επανάστασις δεν κατόρθωσε να επικρατήση μολονότι κατά την κρίσιμον στιγμήν αι ένοπλοι δυνάμεις της ήσαν πενταπλάσιαι των ηνωμένων Ελληνικών και Αγγλικών δυνάμεων και είχαν επιτύχη να δεσπόζουν πλέον των εννέα δεκάτων της όλης εκτάσεως της Ελληνικής πρωτευούσης . Την 10ην Ιανουαρίου 1945 οι κομμουνιστές εζήτησαν και υπέγραψαν ανακωχήν… Τέσσαρας μόλις μήνας μετά την αποτυχίαν και υπό την κατάθλιψιν της καθολικής αγανακτήσεως του Έθνους ηναγκάσθησαν να τα ομολογήσουν συνοπτικώς και εκείνοι ακόμη, οι οποίοι υπήρξαν πρωτεργάται της ή συνοδοιπόροι της, αφού είχαν ήδη εξασφαλίσει την προσωπική ατιμωρησίαν των. Την 5ην Απριλίου 1945 εδημοσιεύθη εις τον Ριζοσπάστην υπόμνημα υποβληθέν εις τον Αντιβασιλέα και τον Πρωθυπουργόν, φέρον τας υπογραφές των Σιάντου, Ζευγου, Πορφυρογένη, Σβώλου, Αγγελόπουλου, Ασκούτση, Μάντακα κλπ. Και εις το υπόμνημα τούτο εγράφοντο τα εξής: ‘
’Εγινε ένα κίνημα που όλοι αναγνωρίζουν ότι δεν έπρεπε να γίνη και έπρεπε να αποφευχθή… Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό έγινα όσα έγιναν εναντίον αμάχων και αθώων…»
2.Απολογισμός των Δεκεμβριανών
474 αξιωματικοί
2117 στρατιώτες
52 Αξιωματικοί Αστυνομίας Πόλεων
39 Υπαξιωματικοί της Αστυνομίας
133 Αξιωματικοί της Χωροφυλακής
143 Υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής
282 Χωροφύλακες
140 Αστυφύλακες
56373 εσφαγιάσθησαν εξ ων:
275 κληρικοί
239 εκπαιδευτικοί
120 ιατροί
264 συνδικαλιστές
46871 απήχθησαν ως όμηροι
Συνολικώς περισσότεροι από των 65000 Έλληνες και Ελληνίδες έχασαν την ζωήν κατά τα Δεκεμβριανα, από τους Κομμουνιστες.
3.Αναλυτικά για τα Δεκεμβριανά
Δεκεμβριανά μέρος 3ον. Ο Γεώργιος Παπανδρέου για τα Δεκεμβριανά και το ΚΚΕ /ΕΑΜ /ΕΛΑΣ
Δεκεμβριανά μέρος 2ον. Τι Αποκαλύπτουν οι συγγενείς των Θυμάτων και οι δολοφόνοι εκτελεστές
Δεκεμβριανά μέρος 1ον. Ο εφιάλτης της «λαϊκιάς δημοκρατίας»
Μια αληθινή Ιστορία στην λήθη. Η τραγωδία των Ομήρων
Ιασων
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.