Το κοινό σημείο. Γράφει ο "ΙΑΣΩΝ"

Και στις δυο περιπτώσεις  το θύμα ήταν ο σύζυγος και η ηθική αυτουργός η σύζυγος.

Δηλαδή και η Παπαδιά αλλά και η κατηγορουμένη από την Λαμία  που είχε τα γενέθλια της προχθές,  συνέργησαν στην δολοφονία του συζύγου των.

Βεβαίως και η  επιτυχία της αστυνομίας   που σε χρόνο dt θα λέγαμε στο  ΕΜΠ, εξιχνίασε την δολοφονία και...
συνέλαβε τους δράστες.

Ως εδω  τα πάντα κατανοητά. Όμως διερωτώμαι :

Γιατί τόση μονομέρεια,  γιατί τόση οργή κατά της ηθικής αυτουργού και όχι κατά του δολοφόνου του ίδιου.

Καθ όσον και στις δυο περιπτώσεις ο άρρην εμφανίζεται περίπου άβουλος, αγαθός , νήπιον που παρεσύρθη από τον οφι....

 Δηλαδή, ως εάν οι άνδρες δολοφόνοι είναι άκακα αρνιά έρμαια στα χέρια ή μάλλον στα πόδια  των γυναικών.

Ντρέπομαι δυο φορές.

Μια για την αφέλεια των νεοελλήνων και μια γιατί οι άνδρες  φαίνεται να είμαστε  να είναι    τόσο δειλοί.

Ώστε τόσο θαρραλέα να φονεύουν ύπουλα άοπλους κοιμισμένους, και  εν συνέχεια τόσο δειλοί  να αναλαμβάνουν  ευθέως τις ευθύνες τους.. ως τέκνα  παιδία , νήπια που δεν μεγαλώνουν ποτέ και εξαπατώνται..

Όπως συνέβη και με την οικονομία μας και την καταστροφή της χώρας μας.… Πάντοτε φταίνε όλου οι άλλοι πλην ημών!!!

Ιασων