Ανασύνταξη, οργάνωση, αισιοδοξία και αποφασιστικότητα. Προχωράμε με τις σημαίες ψηλά. Γράφει ο ΄Αγγελος Κολοκοτρώνης

Τις στήνουμε στο υψηλότερο σημείο των ιδεωδών μας. Εκεί ανεμίζουν υπερήφανα, μέχρι την τελική δικαίωσή μας, ώστε να κάνουμε και πάλι την Ελλάδα δυνατή και ευημερούσα
΄Οσοι βιάστηκαν να θεωρήσουν ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός θα το βάλει στα πόδια με την πρώτη…
ντουφεκιά, έκαναν λάθος. Διότι ο ΛΑ.Ο.Σ δεν είναι μόνο μια δύναμη ευθύνης. Είναι και ένας πυλώνας εγγύησης του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ένα Πατριωτικό Κίνημα που ανάλωσε και την τελευταία ικμάδα της δύναμής του, προκειμένου να αποτρέψει ενέργειες που θα ζημίωναν τη χώρα δεν παραδίδει «τα όπλα τα ιερά», σε μια συγκυριακή δυσχέρεια, που απειλεί μάλιστα την ίδια τη φυσιογνωμία της χώρας και απειλεί τον κοινωνικό ιστό.
Εκείνοι που τοποθέτησαν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες πάνω από την προσπάθεια της Ελλάδας να ορθοποδήσει, να δει Θεού πρόσωπο και να αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα που ξετυλίγονται μπροστά της, έχουν πλέον αποκαλυφθεί. Παρελαύνουν καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα. Και όταν δεν κραυγάζουν υπέρ της προσωπικής τους αγωνίας περί της τύχης τους, ανοίγουν την «ατζέντα Καρατζαφέρη», προκειμένου να καταδείξουν ότι διαθέτουν επιχειρήματα για την έξοδο της χώρας από την κρίση.
Στην πραγματικότητα έχουν καταληστέψει όλες τις ιδέες και τα επιχειρήματα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και «ανακάλυψαν» την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (Α.Ο.Ζ.), τους λαθρομετανάστες και τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, τον ορυκτό μας πλούτο και την αξιοποίησή του. 
Και ακόμη τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα θα μπορέσει να μπει σε τροχιά ανάπτυξης, ζητώντας περίοδο χάριτος για την εξυπηρέτηση του χρέους. Μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια φρασεολογία των θέσεων του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, χωρίς καμιάν απολύτως ντροπή.
Αυτή η απροκάλυπτη κλοπή των ιδεών αποκαλύπτει την δική τους ένδεια ιδεών –αν ποτέ είχαν- την θρασύτητα της κλοπής και την αναισχυντία της παρουσίασης σκέψεων άλλων ως δικών τους.
Ο καθένας όμως θυμάται ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός είναι αυτός που πρώτος ανέδειξε όλα αυτά και δεκάδες άλλα θέματα, με συνεχείς παρεμβάσεις του στο ελληνικό αλλά και το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Οι εμφανιζόμενοι σήμερα ως υπερασπιστές ιδεών που δεν είναι δικές τους, απλώς αυτογελοιοποιούνται. 
Καταδεικνύουν όμως παράλληλα, έστω με αυτόν τον αισχρό τρόπο ότι οι θέσεις μας είναι λυσιτελείς, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες, αφού σε αυτές έχουν προστρέξει όλοι ανεξαιρέτως οι κομματικοί σχηματισμοί, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο.
΄Ετσι έρχονται αντιμέτωποι με το πάθημα του Νάρκισσου, που ανακάλυψε το πρόσωπό του στο νερό της λίμνης , αλλά μην μπορώντας να το πιάσει πέθανε από μαρασμό. ΄Ετσι «πεθαίνει» και το θέατρο που παίζουν με τις κλεμμένες ιδέες.
Η πολιτική κατάσταση στη χώρα μας, από καιρό τώρα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να μην μπορεί να ανέχεται τους «δήθεν». Ο τόπος αυτός, μόνο υπό όρους αληθείας μπορεί να επιβιώσει. Είναι αδύνατο αυτή η φάρσα που παίζεται πάνω στις πλάτες του ελληνικού Λαού να συνεχιστεί. Όπως είναι απαράδεκτο η Ελλάδα να σπαράσσεται από παντοειδείς κινδύνους και αυτοί να «σφάζονται» μπροστά στις κάμερες, θέλοντας να μας πείσουν ότι κατέχουν την εξ Αποκαλύψεως αλήθεια.
Στον πύργο της Βαβέλ που επιχειρούν να κτίσουν και στην αποθέωση της ασυνεννοησίας και ανοησίας τους, δεν αντιλαμβάνονται ότι η Πατρίδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στη φτώχεια, στην κατάθλιψη και την απογοήτευση. Μάλιστα, δεν καταλαβαίνουν επιπλέον ότι δεν έχει πλέον τόση σημασία ό,τι έγινε μέχρι χθες, αλλά σημασία έχει τί κάνουμε σήμερα. 
Τι κάνουμε από ΄δω και πέρα. Το ζητούμενο είναι να ορθοποδήσει η χώρα και, όταν γίνει αυτό, μπορούμε και τις ευθύνες αυτών που την κατέστρεψαν να βρούμε και να τις καταλογίσουμε. Τώρα όμως η φωτιά μαίνεται και χρειάζονται οι κατάλληλοι χειρισμοί και υπεύθυνες πολιτικές ηγεσίες που να θέλουν και να μπορούν να παρέμβουν αποτελεσματικά.
Σε ό,τι μας αφορά, έχουμε και τις ιδέες και την πίστη σε αυτές, αλλά και την θέληση να διαθέσουμε χρήσιμο τον εαυτό μας, για χάρη της Πατρίδας ,όπως πράτταμε συνεχώς και επίμονα μέχρι τώρα. Και το αποδείξαμε. Οι σημαίες δεν υποστέλλονται. Στήνονται στο υψηλότερο σημείο των ιδεωδών μας. Εκεί ανεμίζουν υπερήφανα.