Γέμισε η πατρίδα σιχαμάρα. Του Κωστή Αϊβαλιώτητη τ. Βουλευτή ΛΑ.Ο.Σ.

Έβλεπα τις δηλώσεις κάποιου από αυτούς που κατέβαζαν τα μύρια όσα στη ΝΔ αλλά … έτρεξε  να χωθεί εκεί και τελικά έφαγε  πόρτα από τα ψηφοδέλτιά της!Σκεφτόμουν ποιος από αυτούς  ήταν αυτόφωτος ή πάτησε  πάνω στην προσπάθεια του Καρατζαφέρη και όλων ημών  για να αναδειχθεί. Ούτε ένας δεν ήταν   γνωστός πέραν από την μάνα του και τους έμαθαν ως  πλασιέ βιβλίων κ.α. μέσω του ΤΗΛΕΑΣΤΥ. Και όχι μόνο τους έμαθαν . Εγιναν βουλευτές, υπουργοί και τελικά   υπέβαλαν τα σέβη τους στον ( υπό προθεσμία ) αρχηγό της ΝΔ. Δεν  έμαθαν όμως αυτό για το οποίο βοά η Συγγρού; Την  τριπλή «λαβίδα»  που αντιμετωπίζει  ο κ. Σαμαράς στις 17 το βράδυ όταν θα είναι δεύτερος; Δεν έμαθαν π.χ. ότι  ο Στυλιανίδης, ο Χατζηδάκης και ο Βορίδης( ναι , ο Βορίδης!)..

έκαναν  συζήτηση( και οι τοίχοι έχουν αυτιά) ώστε  να παρέμβουν προς την κατεύθυνση αντικατάστασης του κ.Σαμαρά ; Και ότι άλλες δύο «συνιστώσες» της  ετοιμόρροπης ΝΔ το πληροφορήθηκαν και έλαβαν τα μέτρα τους  για να γίνει «καλοκαιρινή»  η Συγγρού το βράδυ της 17^ης Ιουνίου.

Το μάθαμε εμείς και δεν το έμαθαν αυτοί;…

Γέμισε η πατρίδα προδότες,κ. Σαμαρά. Εριξες την κυβέρνηση το 1993, αφού είχες ανοίξει τα σύνορα πιο πριν. Εφερες τον Ανδρέα  στην εξουσία και τον ξαναστήριξες όταν έγινε η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας το 1995. Επί 8 χρόνια έμεινες στην πολιτική  «σαλαμούρα», επανήλθες –ελέω Καραμανλή- στην επίζηλη θέση του ευρωβουλευτή, έκανες ελάχιστα εκεί , μετά σε έκανε ο Καραμανλής  υπουργό Πολιτισμού, κάθισες στο κυριλέ  υπουργείο και σε μια - όλη κι όλη- Επίκαιρη Ερώτηση που σου υπεβλήθη στην Βουλή ( εγώ σού  την υπέβαλα ) με πήρες τηλέφωνο και με παρακάλεσες "να την αναβάλλουμε για αργότερα" . Σιγή επί 13 χρόνια μέχρι που έγινες αρχηγός. Και τότε έβαλες στόχο όχι το ΠΑΣΟΚ αλλά τον…ΛΑΟΣ! Και θα έμενες με την επιθυμία αν δεν βρίσκονταν οι «ευλύγιστοι», που λέει και ο Πρόεδρος μας.

Εμείς κυκλοφορούμε  περήφανοι στον δρόμο και μαζεύουμε μπράβο γιατί αντέξαμε, δεν προδώσαμε , δεν μαχαιρώσαμε .Νιώθουμε  σιχαμάρα για τους  «ευλύγιστους». Και επειδή κάποιοι επαίρονται ότι πήγαν στρατό αλλά προφανώς λίγα κατάλαβαν εκεί , να πω την προσωπική μου εμπειρία από το Πυροβολικό:  από την θητεία μου μού  έμειναν ως «ανάμνηση»  4 ράμματα στο χέρι (όταν έκανα στίβο μάχης) αλλά και καρφωμένο στο μυαλό μου  το δραματικό  σύνθημα της  30^ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας όπου  ανήκα  στον Εβρο   : «ΑΜΥΝΩ ΔΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ». Και για να το αλλάξω λίγο: «ΝΙΚΩ ΔΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ»!