Ίμια…16 χρόνια μετά. *Γράφει η Σίσσυ Αλιγιζάκη

31Ιανουαρίου 1996, τρεις Έλληνες, τρεις Ήρωες, ο αντιπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος, ο αντιπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο Σημαιοφόρος Έκτορας Γιαλοψός χάνουν τη ζωή τους στο βωμό του καθήκοντος, θυσιαζόμενοι για την Πατρίδα. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνηση μπαίνουν στη μάχη και χάνονται εκείνη τη μοιραία νύχτα που έμελλε να σηματοδοτήσει το εθνικό «γίγνεσθαι», δίνοντας μαθήματα αυτοθυσίας στις νέες γενιές.

31 Ιανουαρίου 2012 και οι έξωθεν προκλήσεις έχουν φαινομενικά διαφορετική χροιά, αλλά, κατά βάθος, το ίδιο χρώμα. Είναι εξίσου απειλητικές φανερώνοντας τις διαθέσεις των ξένων να ποδηγετήσουν την πατρίδα μας υποβάλλοντάς την σε καθεστώς αυστηρής επιτροπείας. Το ευφυολόγημα των Γερμανών περί ορισμού ξένου επιτρόπου επί των ελληνικών δημοσιονομικών θεμάτων έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ και αν και, πιθανότατα, πρόκειται για τέχνασμα εσωτερικής κατανάλωσης της κας Α. Μέρκελ..

που θέλει να πείσει τους εσωκομματικούς της αντιπάλους για το αρκούντως αυταρχικό της προφίλ, υποδηλοί όμως ταυτοχρόνως και τις γενικότερες γερμανικές προθέσεις για μια, κατά το μάλλον ή ήττον, μεγαλύτερη επέμβαση στο εσωτερικό της χώρας μας και όχι μόνο. Πρέπει δε να επισημάνουμε ότι το γερμανικό αυτό σενάριο δεν είναι μόνο φαιδρό, αλλά και ξένο προς το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, την Ιστορία και τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Αρκεί δε να υπενθυμίσουμε στους Γερμανούς εταίρους μας το στίχο του δικού τους μεγάλου ποιητή «Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη».

Και επειδή οι τρεις ήρωες δε δείλιασαν ούτε μια στιγμή μέσα σε εκείνη την μαύρη νύχτα που έσταζε χιονόνερο, αλλά εθελοντές ρίχτηκαν στην μάχη, φεύγοντας επάξια για το «ταξίδι» της Υστεροφημίας με προορισμό την πατριωτική καρδιά όλων των Ελλήνων, το ερώτημα είναι τι κάνει σήμερα ο κάθε Έλλην και κυρίως ο Έλλην πολιτικός σε αυτήν την οικονομική «κακοκαιρία», σε αυτήν την «καταιγίδα» που έχει πλήξει ανεπιστρεπτί τη χώρα μας. Μένει απαθής, παρακολουθώντας στην τηλεόραση τι διαδραματίζεται, εκστομίζοντας, αν και ρίψασπις, πολιτικάντικα φληναφήματα ή μπαίνει στην εμπροσθοφυλακή, εθελοντής στη μάχη υπέρ της πατρίδας παραμερίζοντας το όποιο προσωπικό ή πολιτικό κόστος; Αυτό τουλάχιστον πράττει ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ ο οποίος προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον μπαίνει εθελοντής στη μάχη της Πατρίδας κατά της χρεοκοπίας, παρόλο που τον εχθρό τον έφεραν προ των πυλών άλλες πολιτικές δυνάμεις με τους κακούς χειρισμούς τους.

Ο ηρωικός θάνατος των τριών παλικαριών στα Ίμια επιφορτίζει όλους μας με βαριά, αλλά γλυκιά πατριωτική ευθύνη. Η μνήμη τους πρέπει να καίει μέσα μας σαν «άκαυτη βάτος» θυμίζοντας σε όλους μας, αλλά και στους εταίρους μας, τα λόγια ενός άλλου προγόνου των Ευρωπαίων εταίρων μας, ενός Γάλλου που ίσως πολύ θα ήθελε να είναι Έλλην, του Μιστράλ, «και αν είναι να πεθάνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει». Αθάνατη η μνήμη των τριών ηρώων!

*Σίσσυ Αλιγιζάκη

Αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου ΛΑ.Ο.Σ