Τι θα απογίνει η ευρώπη χωρίς βαρβάρους; Για την ώρα εμείς είμαστε μιά κάποια λύσις.

Ακόμη και εάν χρεοκοπήσουμε δεν λύνεται κανένα πρόβλημα διότι κάτι θα 

πρέπει να γίνει με την Ελλάδα  και το χρέος της και την επόμενη ημέρα! H ύπαρξη μας είναι μια κάποια λύσις.

Σύντομη χρήσιμη αναδρομή…

Στις 10 Οκτωβρίου του 2010 γράψαμε   Τώρα πια πρέπει να βγούμε από το ευρώ με το “Πρέπει“ να μην έχει ιδεολογικό χαρακτήρα αλλά υπαρξιακό.  Πρέπει να βγούμε για να υπάρξουμε...

Γράφαμε τότε πράγματα που επιβεβαιώθηκαν πλήρως και πιο συγκεκριμένα:

[Το μνημόνιο είναι ένα βαθύ κόψιμο στο σώμα της Ελλάδος. Έχει κόψει βασικές αρτηρίες και το αίμα ρέει ποτάμι. Το αίμα συλλέγεται και μεταφέρεται έκτος Ελλάδος για να πληρωθούν τόκοι προηγούμενων δάνειων. Νέο αίμα δεν παράγεται και η απώλεια του τρέχοντος ζητά αναπλήρωση. Βασικό πρόβλημα όμως για τους κυβερνώντες δεν είναι το κλείσιμο της πληγής αλλά η μετάγγιση νέου αίματος στις τρύπιες φλέβες

Ο κίνδυνος να μείνει το θύμα από ακατάσχετη αιμορραγία είναι ορατός. Ο στόχος της κυβέρνησης -που έχει υποσχεθεί πλήρη αποπληρωμή των δανειστών μας και εκπλήρωση του μνημόνιου- δεν είναι να κλείσει η πληγή, Ο στόχος της είναι κάνει συνεχώς μετάγγιση αίματος για να μην της μείνει το θύμα στο τραπέζι. Για αυτό αναζητούνται δωρητές αίματος στα εμιράτα στην Λιβύη στην Κίνα και άλλου. Επενδυτες fast track κλπ.

Τι κάνουμε τώρα  (εννοώ τον οκτώμβριο του 2010 )

Τώρα πρέπει να κλείσουμε την πληγή του μνημονίου. Το μνημόνιο δεν δουλεύει για εμάς την στιγμή που δεν δίνει ούτε πόρους ούτε χρόνο για να κάνει στροφή η Ελληνική οικονομία σε κάτι πιο παραγωγικό. Το μνημόνιο ζητά αίμα ενώ η ελληνική οικονομία το χρειάζεται αυτό το αίμα για να υπάρξει.

Είπαμε παραπάνω ότι η συνεχής αιμορραγία εάν δεν αποδειχτεί θανατηφόρα προκαλεί μόνιμη βλάβη και καχεξία στο θύμα καθώς και ακρωτηριασμό των άκρων που δεν αιμοδοτούνται επαρκώς.

Γίνεται κατανοητό ότι εάν δεν φύγουμε από το μνημόνιο η χώρα μας θα συρρικνωθεί σε όλες τις πιθανές εκφάνσεις της. Καθημερινά για τα επόμενα  χρόνια τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα για όλους.

Και η κατάληξη θα είναι ότι ακόμη και εάν το βγάλουμε πέρα ολόκληρο και επιτυχώς, αυτό που θα έχει απομείνει από την χώρα μας θα είναι ερείπια ενώ οι βασικές αιτίες της χρεοκοπίας (μη ανταγωνιστικότητα έλλειψη παραγωγικής βάσης αδυναμία κοπής χρήματος και η  μεγάλη αγορά πολύ κοντά μας) θα παραμένουν. Μοιραία θα μεταναστεύουμε όλοι προς την μεγάλη αγορά και η χώρα μας θα ερημώσει.

Χρειάζεται να αναπτύξουμε εγχώρια παραγωγική βάση και αυτό δεν γίνεται με την μεγάλη αγορά  δίπλα μας. Πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτό τo Εurogroup.]

Τώρα είμαστε στο σημείο που η ακατασχετη αιμοραγία έχει γίνει θανατηφόρα   και δυστυχώς για την χώρα το είχαμε προβλέψει και ότι όπως πάμε και καθώς χάνουμε χρόνο και αιμοραγούμε:  θα βγούμε από το ευρώ και με τους χειρότερους δυνατούς όρους.

Άσχετα αν κάποιοι με ισχυρότερη φωνή τρόμαζανε τον κόσμο όπως ο φίλος  Μίμης: “Αν βγούμε από το Ευρώ θα χιμήξουν οι Τούρκοι”  ή δεν αντιλαμβάνονταν την πορεία όπως ο Βαρουφάκης, ήταν πέρα από σαφές ότι το μνημόνιο  που γεννά ύφεση  έσπρωχνε την χώρα στο να αποκλίνει  ταχέως από την Ευρωζώνη. Πράγματι από το Μάιο του 2010 συνεχώς αυξάνουμε  την ταχύτητα  μας και συνεχώς μένουμε πίσω.

Τώρα οι γερμανοί μας σπρώχνουν εκτός ευρώ με τους χειρότερους δυνατούς όρους. Ας συνεχίσουμε την σκέψη μας για το τι θα γίνει μετά την απευχόμενη χρεοκοπία:

Παραμένοντας στο ευρώ μετά την χρεοκοπία τίποτα δεν δείχνει ότι σε λίγους μήνες θα υπάρχει ανάπτυξη ή χαλάρωση και τόνωση της οικονομίας ή ότι θα πληρωθούν τα χρέη μας.

Τουλάχιστον εγώ δεν βλέπω τον τρόπο. Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει κάτι, ούτε χρήμα θα κοπεί, ούτε πληθωρισμός θα μπει, ούτε κάτι άλλο. Το πιο πιθανό είναι να συνεχίσουν οι ευρωπαίοι να πληρώνουν τα χρέη μας και να μας  αφήσουν να διαλυθούμε ήσυχα μεταπίπτοντας μας -όσοι μείνουμε μετά απο δεκαετίες-  σε ευρωπαίους πολίτες.

Θα χρεοκοπήσει ένα  κρατικό τμήμα της Ευρώπης και αμέσως μετά μια τοπική οικονομία  θα οδηγηθεί στη αποπληξία προκαλώντας απόνερα  και κάποιες  διεθνείς ζημιές μεν αλλά χωρίς κανένα άμεσο όφελος για κάποιον. Ούτε φυσικά για την Ελλάδα καθώς  από την επόμενη μέρα θα βιώνει μια διαρκής χρεωκοπία και δεν θα υφίσταται καν εθνική οικονομία ή κράτος παρά μόνο  μια περιοχή που  απλώς χρησιμοποιείται το ευρώ.  Μια περιοχή απροσδιορίστου κυριαρχίας που  αναγκαστικά θα “υιοθετηθεί” απο κάποιον. Η χώρα έχασε τις ευκαρίες της και χάνεται.

Μια περιοχή όπου όποιος έχει ευρώ θα είναι βασιλιάς και θα αγοράζει πολύ φθηνά τα πάντα. Η στάση πληρωμών  και προς τα έξω χωρίς  θα είναι θέμα ωρών. Οι ξένοι και πάλι θα βαλουν το χέρι στην τσέπη για να στηρίξουν το ευρώ τους. Η χώρα μας θα γίνει αλβανία όπως το έχουμε πει και αυτό: Οι ευρωπαϊστές έκαναν την χώρα μας Αλβανία.

Για να ξανάυπάρξει  κράτος και εθνική οικονομία  θα πρέπει να υπάρξει νόμισμα. Αυτά τα δυο πάνε μαζί και επιτέλους αυτό πρέπει  μετά από 4000 χρόνια γραπτής ιστορίας να γίνει basic knowledge!

Για αυτό η χρεωκοπία μας τους συμφέρει μόνο πολιτικά ή ψηφοθηρικά  εάν έχουν αποφασίσει να μας οδηγήσουν εκτός ευρώ ή εάν έχουν αποφασίσει να εγκαταστήσουν μια  αμιγώς  ξένη κυβέρνηση τύπου ΙΡΑΚ. Διότι κάτι θα πρέπει να γίνει με την Ελλάδα και την επόμενη ημέρα. Η Ευρώπη θα αποκτήσει ένα ακόμη πρόβλημα.

Σίγουρα όμως ακόμη και εάν χρεοκοπήσουμε  δεν λύνεται κανένα δικό τους πρόβλημα ενώ δημιουργούνται άπειρα για εμάς και για αυτούς.  Αν αυτός είναι ο στόχος τότε αυτό που βιώνουμε είναι  απόλυτα ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.

Γιάννης Παπαϊωάννου