«…. Και στην Μονή, που είχαμε πάει για επίσκεψη είπα στον Ηγούμενο, δείχνοντας από τον εξώστη κάτω, στον απέραντο κάμπο:-Γιατί αλήθεια δεν μοιράζετε τα χτήματα στους φτωχούς αγρότες;
Οι οικογένειες τους λιμοκτονούν, παιδιά του Δημοτικού λιποθυμούν στα σχολεία από την ασιτία. Αυτό είναι τρομερό είναι ντροπή για όλους μας...
Ο Γιάννης προσπάθησε να τα μπαλώσει:..
-Μην την ακούτε Άγιε Ηγούμενε, δεν λέει για εδώ… τα έχει μπερδέψει…
-Δεν τα ‘χω μπερδέψει καθόλου, διαμαρτυρήθηκα, αφού το διάβασα στην εφημερίδα, μαζί το διαβάσαμε και στράφηκα πάλι προς τον Άγιο Ηγούμενο:
- Μα, τί τα θέλετε εσείς τα χτήματα; Δεν είπε ο Χριστός ότι δεν πρέπει να θησαυρίζουμε θησαυρούς επί της γής; Άρα: ούτε χτήματα μπορείτε να έχετε, ούτε και χρήματα και μάλιστα όταν οι άλλοι πεινάνε…
Ο Άγιος Ηγούμενος έγινε κατακόκκινος από τον θυμό του:
- Βλασφημείς τέκνον μου και ελπίζω να μην πέσει η οργή του Θεού επί της κεφαλής σου…
Έφριξα κι εγώ:
-Θα πέσει η οργή του Θεού επί της κεφαλής μου, επειδή λέω ότι τα παιδάκια πεινάνε;… Τί Θεός νομίζετε ότι είναι αυτός, άκαρδος, ανηλεής, ανευλαβής, δεν αγαπάει τα παιδάκια;…
-Η Εκκλησία τα χρειάζεται τα χρήματα για το έργο της, είπε ο Ηγούμενος τρίζοντας τα δόντια του.
- Χαίρω πολύ είπα κι εγώ. Όλοι τα χρειαζόμαστε τα χρήματα, απλώς ο Χριστός δεν θέλει να τα έχουμε. Κανείς πλούσιος δεν θα κληρονομήσει την βασιλεία των Ουρανών! Κι όσο για τον Παράδεισο, ούτε λόγος να γίνεται.
Αλλά τότε, γιατί απειλείτε όλους τους άλλους, με την Κόλαση;…»
Στο σπίτι έγινε χαμός, είμαι επικίνδυνη φώναζαν, όπου κι αν πήγαινα, έκανα κι από μία γκάφα…
Ένα μικρό κορίτσι ήμουν τότε, πώς να το φανταζόμουν, ότι κανείς δεν εννοούσε τίποτε, απ’ ότι έλεγε;…
(Απόσπασμα από το βιβλίο «ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ» Έκδοση του 2000 εξαντλημένη)
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.