Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ

ΜΗ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο:"ZEIDORON"

Φίλτατε Ιάσωνα,
θέλω και εγώ να σε συγχαρώ για το υπέροχο άρθρο σου και τις πάρα πολλές πληροφορίες που δίνεις για τη γλώσσα μας.
Είναι απόλυτα σωστή η διαπίστωση σου ότι κάθε Ελληνική λέξη σημαίνει το σημαινόμενο,όπως και το ότι χιλιάδες λέξεις σε διάφορες γλώσσες του κόσμου έχουν ως ρίζα τους Ελληνικές λέξεις.
Ειλικρινά ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιά ήταν τα κίνητρα των δύο υπουργών ώστε ο μεν ένας να καταργήσει τους τόνους ο δε άλλος τα Αρχαία Ελληνικά(αυτόν τον τίμησαν,τον έκαναν και πρωθυπουργό!).
Εμείς που τελειώσαμε το σχολείο πριν το 1980 πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί.
Επίσης μεγάλη ζημιά στη γλώσσα μας γίνεται και από όσους γράφουν σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές χωρίς να βάζουν τόνους(τα πνεύματα μη τα ψάχνετε δεν υπάρχουν καν στα πλήκτρα),πολύ δε μεγαλύτερη ζημιά κάνουν αυτοί οι οποίοι γράφουν Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες(κυρίως νέα παιδιά).
Πολλές ιστοσελίδες κείμενα γραμμένα με λατινικούς χαρακτήρες δεν τα δημοσιεύουν και μπράβο τους.
Επειδή οι υπουργοί παιδείας σαράντα χρόνια τώρα ασχολούνται με το αν θα καταργηθούν η όχι οι εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ,ας φροντίσουμε εμείς που γράφουμε είτε έντυπα είτε ηλεκτρονικά να μη "δολοφονούμε" περαιτέρω τη γλώσσα μας!
ZEIDORON
αναρτηθηκε απο αργυρη σιδερη κυριακη 1/2/09

2 σχόλια:

  1. Κι όμως μπορεί ο ηλετρονικός υπολογιστής να βάλει και πνεύματα και περισπωμένες.
    Θα βρω το ανάλογο άρθρο και θα σας το στείλω.
    Παρεπιπτόντως από καιρό θέλω να το εφαρμόσω και το αμελώ. Να μια καλή ευκαιρία.
    Γεωργιάδης Κων/νος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΚΑΙ ΟΜΩΣ ...

    Εάν δεν έχετε ήδη διαβάσει τον "Αποχαιρετισμό στην Ελλάδα" του μέχρι τώρα Βρετανού πρέσβυ στην χώρα μας, διαβάστε παρακάτω, αξίζει!
    "Αποχαιρετισµός στην Ελλάδα" από τον Βρετανό πρέσßη στην Ελλάδα στην Καθηµερινή της Κυριακής 28/12/08

    Tου Σαϊµον Γκας Γράψε αν µπορείς στο τελευταίο σου όστρακο τη µέρα τ' όνοµα τον τόπο
    και ρίξε το στη θάλασσα για να ßουλιάξει.
    Γιώργος Σεφέρης
    Γυµνοπαιδία - Σαντορίνη


    Σε λίγες µέρες η γυναίκα µου κι εγώ αφήνουµε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισµένα χρόνια στη χώρα σας - πρώτα στη δεκαετία του '80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια.

    Η Ελλάδα ήταν καλή µαζί µας. Μας χάρισε τον πρώτο µας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγµές ευτυχίας. Και ποτέ, µα ποτέ δεν µας άφησε να πλήξουµε.

    Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες µπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιµα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εµείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουµε πίσω µας λίγη απ' την ψυχραιµία και την επιφυλακτικότητά µας και γινόµαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάµε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσοµαι που η λέξη privacy δεν µεταφράζεται ακριßώς στα Ελληνικά.. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα µεταφράζεται στα Αγγλικά.

    Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαµε να ακολουθήσουµε τα ßήµατά τους. Η µυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευµα στην Ηπειρο, τα λιßάδια µε τ' αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι µερικές από τις αναµνήσεις που θα πάρουµε µαζί µας φεύγοντας. Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι µέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήµαινε τόσα πολλά για µας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαµε εδώ.

    Η γιαγιά που µας φίλεψε ροδάκινα απ' το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας µας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που µας παραχώρησε το διαµέρισµά του, παρόλο που µόλις µας είχε συναντήσει, στο Ρέθυµνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος µου ο Κρίστοφερ ζαλισµένος από το ταξίδι έκανε εµετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε µόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα µας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που µας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους. Θα θέλαµε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουµε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εµείς κατακρεουργούσαµε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώµη από µια κυρία που γνώρισα σε µια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, µπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος µε τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα µε έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέµενα µε τις ερωτήσεις µου για τον ιαπωνικό πολιτισµό, έßλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα µάτια της. Θα ήθελα ακόµη να ζητήσω συγγνώµη κι από τον προßεßληµένο εκείνον υπουργό, που παρέµεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιµετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τοµέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάµε σε µιαν άλλη χώρα..

    Χαιρόµαστε µε την προοπτική των νέων εµπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωµατικό πόστο. Οπως λέει κι ο ποιητής: «Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι που µε τι ευχαρίστηση, µε τι χαρά θα µπαίνεις σε λιµένες πρωτοϊδωµένους» Aλλά, δεν θα είναι Ελλάδα. Αυτό για το οποίο µπορούµε να είµαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουµε.

    Δεν νοµίζουµε ότι η Ελλάδα µας έχει δώσει ακόµη την άδεια να την εγκαταλείψουµε οριστικά. Και όταν επιστρέψουµε δεν θα το κάνουµε µόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι µια χώρα που θαυµάζουµε για πάρα πολλά πράγµατα. Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυµάζουµε εδώ είναι η σηµασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσµούς και τη φιλία, την επιµονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τοµέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δηµιουργίας. Ενα από τα προνόµια που είχα ως πρέσßης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που µου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισµένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές µέχρι δισεκατοµµυριούχους. Οµολογώ ότι ακόµη και τώρα, µετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόµη µερικά πράγµατα που δεν καταλαßαίνω. Δεν καταλαßαίνω την ελληνική µανία να ßουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερµοκρασία ανεßαίνει πάνω από τους δέκα ßαθµούς. Εγώ µεγάλωσα σε µια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται. Δεν καταλαßαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δηµοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα.».

    Θαυµάζουµε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου. Ακόµη δεν έχω καταλάßει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαßαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι µιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών. Αναρωτιέµαι πώς είναι δυνατόν να κυßερνήσει κανείς µια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθµούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαßαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόµαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωµοσύνη και θαυµασµό για µια χώρα που µας φέρθηκε τόσο καλά.

    Σ' ευχαριστώ, Ελλάδα

    και για την μεταφορά

    ΠΕΛΙΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΥΒΡΕΙΣ. Παρατηρούμε ακραίες τοποθετήσεις αναγνωστών. ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ δεν θέλουμε να μπαίνουμε στη δύσκολη θέση να μην βάζουμε ΟΛΑ τα σχόλια. Δόξα στο Θεό η Ελληνική γλώσα είναι πλούσια ωστε να μην χρειάζονται ακραίες εκφράσεις.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνολικές προβολές σελίδας

Αναγνώστες

Επικοινωνήστε μαζί μας στο: politisvaris1@yahoo.gr

Επικοινωνήστε μαζί μας στο: politisvaris1@yahoo.gr
politisvaris1@yahoo.gr

Blog Archive