κ.Παπουτσή.Ποιά είναι αυτή η ΑΝΑΝΔΡΗ ΚΟΤΑ με στολή της ΕΛΑΣ, που ΚΛΩΣΤΑΕΙ στο ΣΤΗΘΟΣ ΑΟΠΛΗ ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ ΚΟΠΕΛΑ; Να γιατί γίνεστε ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ! ΔΕΙΤΕ!

ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΑΝΝΑ, ΚΟΡΗ, ΑΔΕΛΦΗ, ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ, ΤΙ ΘΑΛΕΓΕΣ ΒΡΕ ΚΟΠΑΝΕ;;

ΕΤΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΜΕΝΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΜΕΝΗΣ ΕΛΑΣ;

ΚΛΩΤΣΙΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΞΑΠΛΩΜΕΝΗΣ ΑΚΙΝΔΥΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ;
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ .... ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΣ !! Ε;
ΣΕ ΑΛΛΗ ΦΑΣΗ Ο ΙΔΙΟΣ.... ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΣ !
ΚΙ ΕΔΩ
ΚΙ ΕΔΩ
ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ Ο ... ΓΥΝΑΙΚΟΦΑΓΟΣ
Ο ΓΥΝΑΙΚΟΔΑΡΤΗΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ
Εντάξει; τον ... χαρήκατε;

Αντε στείλτε τον στο χωριό του τώρα να γδέρνει κατσίκια ο πανηλίθιος!!

Η ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ

EΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:http://www.youtube.com/watch?v=phAPNlPmnhE&feature=youtu.be

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ !! ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ !! ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΩΡΕ; ΕΦΑΓΑΝ ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ , ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, Ε,ΚΑΙ;ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ

Police - Sacred Altar of the 12 Gods

MAT - ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ 12 Απριλη 2011

diama4

ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ:Προσωρινή Διαταγή:

Ο Βωμός των 12 Θεών και του Ελέους θα

βγει και πάλι στο Φως! ΜΠΡΑΒΟ ! ΔΕΙΤΕ

ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ..

ΓΡΑΦΑΜΕ ΕΔΩ:

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2011/04/6.html

ΚΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ:

Μοιραζόμαστε τη χαρά της απόφασης της δικαιοσύνης που

σήμερα κατάφερε να λειτουργήσει Ελληνικά!

Ο Βωμός των 12 Θεών και του Ελέους διετάχθη από τη

δικαιοσύνη να ξαναβγεί στο Φως!

Σήμερα η ελληνική δικαιοσύνη πήρε μια λαμπερή απόφαση.

Ο Βωμός των Δώδεκα Θεών και του Ελέους, ο Βωμός των

Ελλήνων και της ανθρωπότητας ολόκληρης, βγαίνει ξανά

στο Φως. Οι εργασίες κατάχωσης του ιερού μνημείου που

εσπευσμένα έγιναν τις τελευταίες τρεις μέρες,

αναστέλλονται και με απόφαση του Έλληνα δικαστή που

εκδίκασε την υπόθεση, αρχίζουν εργασίες επαναφοράς του

στην αρχική του θέση. Όλοι οι Έλληνες που απ' την πρώτη

στιγμή πόνεσαν και πολέμησαν για να μην συντελεστεί

αυτό το έγκλημα, αξίζουν σήμερα τα χαμόγελα των θεών.

Τα λαμπερά παιδιά που έβαλαν τα κορμιά τους ασπίδα

ανάμεσα στο Βωμό και τα φτυάρια της κατάχωσης αξίζουν

το σεβασμό όλων μας.








Η απόφαση του Δικαστή είναι η εξής:

"Χορηγεί προσωρινή διαταγή

Απαγορεύει προσωρινά κάθε πραγματική

μεταβολή της υφιστάμενης ως τις

12/4/2011 κατάστασης και(διατάσσει την)

εμφάνιση του Βωμού (επίδικου) με τον όρο

της συζήτησης της αίτησης και υπό τον όρο

της συζήτησης αυτής την 2/8/2011."

Δείτε την αρχική αίτηση: ΆΜΕΣΑ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΩΜΟ!!!

Ιάσων Σχίζας

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=

43917:2011-04-15-170000&catid=22:ellinides-fones&Itemid=200#ixzz1JfkUtIMA

Ένα αντίο στον Νίκο Παπάζογλου, τον Push Pull…

Ένα περίπου μήνα μετά το Μανώλη το Ρασούλη ο Νίκος Παπάζογλου, πήγε να τον βρει!

Είχα την τύχη να έχω πιει μια δυο φορές μαζί του και να έχουμε πει μερικές κουβέντες!

Ομολογώ ότι στεναχωρέθηκα σήμερα με το νέο, στα ίσια, όχι τυπικά – κρίμα μωρέ και τέτοια…

Δε θα μιλήσω ούτε για το έργο, ούτε για το θάνατο, ούτε για την αρρώστια του! Θα το κάνουν πολλοί!

Καταθέτω μόνο στη μνήμη του ένα βιντεάκι..
που με κάνει να τον θυμάμαι με χαμόγελο! Ένα απόσπασμα, λοιπόν, από ένα τραπέζι και μια κουβέντα με τον Νίκο Παπάζογλου, στην εκπομπή αποδόμησης του life style της κουζίνας

¨Με τα Κρεμμυδάκια” που κάναμε το 2004 στην ΕΤ3.
...
*(push pull ήταν το παρατσούκλι του Νίκου Παπάζογλου, και είναι μια ηλεκτρονική διάταξη που χρησιμοποιείται στους ενισχυτές με λυχνίες)

Αντώνης Βλαβογελάκης http://www.vlavo.org/

http://taxalia.blogspot.com/2011/04/push-pull_17.html

Πιστεύετε ότι το πετρέλαιο δεν έχει να κάνει με την κρίση στην Ελλάδα; Αν ναι, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας.

Πρώτη η Ελλάδα, μετά η Ιρλανδία...

Στο γράφημα αυτό δίνεται η εξάρτηση από το πετρέλαιο των χωρών της ΕΕ (κυρίως για τις μεταφορές, και ιδιαίτερα τις δημόσιες) εξαιρώντας το Λουξεμβούργο, την Κύπρο και την Μάλτα.

Η Ελλάδα είναι στην πρώτη θέση με 58% εξάρτηση, ακολουθούν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία με 55%, μετά η Ισπανία με 48% και η Ιταλία με 46%. Η σύμπτωση της σειράς των τριών πρώτων χωρών με την σειρά έντασης στον μηχανισμό της ΕΕ είναι εκπληκτική και δεν μπορεί να είναι τυχαία.

Το πετρέλαιο πλέον είναι σε θέση να προκαλεί κρίσεις καθώς όπως είδαμε εδώ τα αποθέματα εξαντλούνται και οι κορυφές της παραγωγής έχουν ξεπεραστεί. Σύμφωνα με την χουμπερτιανή καμπύλη έχει αρχίσει η απότομη πτώση.

Διαβάστε εδώ πως η Σαουδική Αραβία πιέζει τις τιμές του πετρελαίου προς τα πάνω.

Διαβάστε εδώ γιατί κρίση στην Αίγυπτο ήταν προβλέψιμη.

http://center24.blogspot.com/2011/04/blog-post_4941.html#ixzz1JnmUw4Fs

Γιατί δεν γίνεται να εξεγερθούν οι Νιγηριανοί

Εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, στην Συρία, στην Λιβύη, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν και πει λέγοντας. Όλες είδαν το φως της δημοσιότητας τους τελευταίους μήνες και όλα τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν μαζί τους. Οι εξεγερμένοι έγινα ήρωες που αντιστέκονται σε καταπιεστικά καθεστώτα, σε δικτατορίες. Και πράγματι έτσι είναι.

Για την Νιγηρία όμως; Είναι χρόνια τώρα που εξεγείρονται εκεί πέρα ζητώντας ελευθερία και ίση κατανομή των πόρων. Και όμως κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Γιατί άραγε;

Μα είναι απλό. Εκεί το πετρέλαιο δεν είναι εθνικοποιημένο. Εκεί το πετρέλαιο ανήκει στους διεθνείς πετρελαϊκούς κολοσσούς. Επομένως δεν επιτρέπεται να πάρει μεγάλες διαστάσεις μια εξέγερση.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι πόλεμοι δεν γίνονται για να πάρει η Δύση τα κοιτάσματα πετρελαίου άλλων χωρών, όπως π.χ. της Λιβύης. Αρκεί ο ελεγχός τους. Αυτό δεν είναι δυνατόν όταν η χώρα παραγωγής έχει μια ισχυρή εθνική πετρελαϊκή εταιρία και επομένως και το νομοθετικό πλαίσιο για να την διευκολύνει όταν χρειαστεί. Μερικά παραδείγματα έιναι το Ιράκ του Σαντάμ (όπου μετά τον πόλεμο επιβλήθηκε ο νόμος για το πετρέλαιο που πρακτικά αφαιρεί από τον Ιρακινό λαό την κυριαρχία πάνω στο πετρέλαιο της χώρας και εξασφαλίζει κέρδος για τις διεθνείς πετρελαϊκές εταιρίες), η Βενεζουέλα του Τσάβες και βεβαίως η Λιβύη του Καντάφι.

Σύμφωνα με τον Guardian ο πετρελαϊκός γίγαντας Shell ισχυρίζεται ότι έχει ανθρώπους του σε όλα τα κύρια υπουργεία της νιγηριανής Κυβέρνησης, δίνοντάς του πρόσβαση σε όλες τις κινήσεις των πολιτικών στο πλούσιο σε πετρέλαιο δέλτα του Νίγηρα.

Η Shell λοιπόν κυβερνά την Νιγηρία!

Και είναι οξύμωρο το πως μια χώρα τόσο πλούσια σε πετρέλαιο έχει έναν λαό που ζει με 1 δολάριο την ημέρα και σε πολλά χωριά δεν έχει καν ηλεκτρικό και νερό.

Το παραπάνω γράφημα, που είναι από την ετήσια έκθεση της EIA για το 2010, αποτυπώνει ξεκάθαρα την κατάσταση. Η Νιγηρία εξάγει όλο σχεδόν το πετρέλαιό της. Από τα 2,0-2,5 εκ. βαρέλια που παράγει ημερησίως κρατάει 0,25-0,30 εκ. και τα υπόλοιπα πάνε στην Δύση αφήνοντας τον λαό της στα κρύα του λουτρού.

Τώρα με τα επεισόδια στην Λιβύη, τρομάζει το ενδεχόμενο επέκτασης της αναταραχής στην Νιγηρία. Την στιγμή μάλιστα που η Νιγηρία καθυστερεί τις εκλογές ύστερα από την χαοτική κατάληξη της ψήφου στο κοινοβούλιό της. Μια ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης και μία ενδεχόμενη εθνικοποίηση του πετρελαίου είναι ένα μαύρο σενάριο για την Δύση. Την στιγμή μάλιστα που όπως είδαμε εδώ το εύκολο πετρέλαιο τελειώνει.

Οι εξελίξεις τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς.

Διαβάστε εδώ πως η Σαουδική Αραβία πιέζει τις τιμές του πετρελαίου προς τα πάνω.

http://center24.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html#ixzz1JnlN2sJR

Ο Σουφλιάς ρίχνει ευθύνες στον Αλογοσκούφη. Του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΜΑΡΙΝΟΥ

Σκέψεις και εκτιμήσεις του Γιώργου Σουφλιά, για το σημερινό πολιτικό σκηνικό, καθώς και όσα συνέβησαν την περίοδο της διακυβέρνησης του τόπου από τη Νέα Δημοκρατία, φιλοξενεί ρεπορτάζ της «Real News».

Ο άλλοτε πανίσχυρος υπουργός ΠΕΧΩΔΕ των κυβερνήσεων του Κώστα Καραμανλή, και συντάκτης του κυβερνητικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας, για την περίοδο 2004-2009, εμφανίζεται δικαιωμένος από τις εξελίξεις στην οικονομία. Και θεωρεί, ότι ήταν ορθή η πρότασή τουπρος τον Κώστα Καραμανλή, την οποία και αποδέχτηκε ο πρώην πρωθυπουργός, να προσφύγει σεπρόωρες εκλογές στις 4 Οκτωβρίου του 2009, αφού πρώτα είπε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό, για την κρίσιμη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η οικονομία.

Ο Γιώργος Σουφλιάς στέκεται και στο ακανθώδες ζήτημα της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία, από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην εξουσία, τον Μάρτιο του 2004. Ο Σαρακατσάνος πολιτικός αφήνει σαφείς αιχμές κατά του Γιώργου Αλογοσκούφη, με τον οποίο άλλωστε οι σχέσεις τους δεν ήταν ποτέ καλές. Επισημαίνει ότι ο ίδιος ήταν κατά της πολιτικής της ήπιας προσαρμογής, την οποία εισηγήθηκε και εφάρμοσε ο Γιώργος Αλογοσκούφης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι έπρεπε να ληφθούν από το 2004 κιόλας, μέτρα αναπτυξιακού χαρακτήρα.

http://www.statesmen.gr/26561/politiki

Δημοτικό Συμβούλιο χωρίς καρδιά και ψυχή .Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Την περασμένη Δευτέρα, αφού φτάσαμε στο Γκάζι με τα πόδια και μπήκαμε στο χώρο ύστερα από face control, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Αθηναίων βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ ( αρκετές διμοιρίες) που προσπαθούσαν με δακρυγόνα να κρατήσουν μακριά από το Αμφιθέατρο του 9.84 τους συμβασιούχους του Δήμου που διαμαρτύρονταν ζητώντας το αυτονόητο : Το δικαίωμα στην εργασία.

Το πρόβλημα του Δήμου Αθηναίων με τους συμβασιούχους ( που ωστόσο κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και αυτό τους είχε αναγνωριστεί από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, γι αυτό άλλωστε ανανεώνονταν οι συμβάσεις τους) ήταν γνωστό από το 2003. Κακοί χειρισμοί; Εξασφάλιση απασχόλησης ( της …κακιάς συμφοράς εδώ που τα λέμε) σε άνεργους; Κοινωνική ευαισθησία σ΄ ένα διαπιστωμένο πρόβλημα; Δημιουργία «εκλογικής πελατείας»; Όλα είναι πιθανά.

Το σίγουρο ήταν ότι ανεξάρτητα από τον υπερβάλλοντα αριθμό συμβασιούχων των ολίγων εκατοντάδων ευρώ, ο Δήμος Αθηναίων αντιμετώπιζε οικονομικό πρόβλημα λόγω χρεών και δανεισμού για να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Όπως ήταν σίγουρο ότι οι περισσότεροι συμβασιούχοι αυτοί, «στήριζαν» τη δουλειά που γινόταν και στην Καθαριότητα και στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς και στα Μουσικά Σύνολα και στις Κοινωνικές Υπηρεσίες και σε πολλούς άλλους τομείς. Και ότι η μεγάλη διάρκεια της απασχόλησής τους ( και 5 και 10 και 15 χρόνια) τους έδινε το δικαίωμα να μονιμοποιηθούν.

Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου και ο νόμος του κ. Ραγκούση αποφάσισαν να «κόψουν» το κεφάλι που «πονούσε», διώχνοντας αυτούς τους συμβασιούχους. Χωρίς συζήτηση, χωρίς ουσιαστική μοριοδότηση λόγω χρόνου και εμπειρίας, χωρίς κοινωνική ευαισθησία. Και να τους «αναπληρώσουν» με νέες προσλήψεις άλλου τύπου. Τότε, η κατάσταση έγινε εκρηκτική ΚΑΙ στο Δήμο Αθηναίων. Το Μνημόνιο και η Τρόικα είχαν αποφασίσει. Και οι εργαζόμενοι ( λίγο , πολλοί, καλοί, κακοί, δίκαια, άδικα) έπρεπε να αποκεφαλιστούν.

Οι εργαζόμενοι – συμβασιούχοι του Δήμου Αθηναίων αγωνίζονται για το δικαίωμά τους στη ζωή και την εργασία και δεν είναι «υπόλογοι» σε κανέναν επειδή εργάζονται. Αλλά έπρεπε να πληρώσουν.

Αυτό ήταν (το γνώριζαν) ένα από τα βασικά προβλήματα που θ αντιμετώπιζαν οι συμμετέχοντες στη νέα Δημοτική Αρχή. Όπως γνώριζαν ( ή έπρεπε να γνωρίζουν) όλα τα προβλήματα των 7 Δημοτικών Κοινοτήτων και κυρίως του «ιστορικού» Κέντρου και της 6^ης Κοινότητας που λόγω παραεμπορίου, πορνείας, ναρκωτικών, λαθρομεταναστών, σκουπιδιών, βρεφονηπιακών σταθμών, σχολείων, εγκληματικότητας, Αγίου Παντελεήμονα, Πλατείας Βικτωρίας, Πλατείας Αττικής κλπ αποτελούσαν πραγματικές βόμβες. Με ανάλογα προβλήματα και στην 7^η Κοινότητα και στην 4^η και παντού.

Θα περίμενε κανείς από το Δήμαρχο, τους Αντιδημάρχους και τους προέδρους των 7 Δημοτικών Κοινοτήτων συνεπώς να ασχοληθούν κατά προτεραιότητα με ΑΥΤΑ αλλά και με τη μεγαλύτερη «βόμβα»: Τις χιλιάδες των συμβασιούχων που το «πέταγμά» τους στο δρόμο θα απειλούσε όλη την Αθήνα με έκρηξη.

Αντ αυτού, το νέο Δημοτικό Συμβούλιο είχε άλλες προτεραιότητες .

Αρχικά θα έπρεπε να ασχοληθεί με υπερβάλλοντα ζήλο με την αποδόμηση κάθε έργου των προηγουμένων Δημοτικών Αρχών και ιδίως με την «τετραετία Κακλαμάνη». Να βρει «σκάνδαλα», «κακοδιοίκηση», «κακές αποφάσεις», «ευνοιοκρατικές ενέργειες», «κακοτεχνίες» , «ελλείψεις», «παραλείψεις», «αστοχίες» και να σπιλώσει ανθρώπους παρουσιάζοντας με κάθε τρόπο «στοιχεία» που θα αποδείκνυαν ότι οι Αθηναίοι πολίτες ( έστω το 35 % που προσήλθε στις κάλπες) ορθώς είχε ψηφίσει Καμίνη.

Στη συνέχεια, να ευθυγραμμιστεί απόλυτα με τις κυβερνητικές θέσεις και γραμμές, στηρίζοντας με κάθε τρόπο την κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου και της Τρόικας και –ιδίως- τον περίφημο «Νόμο Ραγκούση» που ανάγει το δικαίωμα στην εργασία σε …κυβερνητική παραχώρηση.

Και μετά, σε «διορθώσεις» - μέσω σχετικής πλειοψηφίας βέβαια- αποφάσεων που δεν «γουστάριζαν» αυτά που είχε κάνει ο Κακλαμάνης επειδή…έτσι…απλά δεν «γουστάριζαν».

Χαρακτηριστικά παραδείγματα :

1. Να καταργηθεί η εντυπωσιακή εκδήλωση, με παλλαική συμμετοχή, για την παράδοση του κέντρου της Αθήνας σε αθλητικές εκδηλώσεις μια-δυο φορές το χρόνο που μετέτρεπε την πρωτεύουσα σε μια όαση – έστω για 24 ώρες και

2. Να ακυρωθεί η τιμητική ονομασία ενός μικρού θερινού θεάτρου στον Κολωνό σε «Θέατρο Γιάννης Γκιωνάκης-Λάμπρος Κωνσταντάρας».

Όμως: Η Αθήνα θα συνεχίσει να έχει όλα τα τεράστια προβλήματα που έχει, θα συνεχίσει να καταρρέει από το βάρος εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών, θα συνεχίσει να στενάζει από τη δυστυχία χιλιάδων συμβασιούχων που μένουν άνεργοι, θα συνεχίσει να μην έχει βρεφοκόμους και νηπιαγωγούς, θα συνεχίσει να πνίγεται στο σκουπίδι, θα συνεχίσει να θυμίζει Μπάνγκλα Ντες με τις χιλιάδες των παραεμπόρων που αραδιάζουν την παράνομη «πραμάτεια» τους, θα συνεχίσει να αποτελεί «Σικάγο» παλαιοτέρων δεκαετιών από την ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα .

Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς γιορτή με βόλει και μπάσκετ από χιλιάδες παιδιά στην Πανεπιστημίου, μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς «Θέατρο Γκιωνάκη – Κωνσταντάρα» αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς Δημοτικό Συμβούλιο.

Κι όσο για τον Γκιωνάκη και τον πατέρα μου, εκείνοι τίμησαν περισσότερο το θέατρο στον Κολωνό με το όνομά τους απ΄ότι το Θέατρο εκείνους.

Στο 15,1% η ανεργία τον Ιανουάριο. 1.500.000 Ελληνες, ΚΑΤΩ απο το όριο της φτώχειας; Άραγε ΑΥΤΟ είναι ο Σοσιαλισμός;;

Στο 15,1%, από 11,3% που ήταν τον Ιανουάριο του 2010 και 14,8% το Δεκέμβριο του 2010, σκαρφάλωσε το ποσοστό ανεργίας τον Ιανουάριο, όπως ανακοινώθηκε από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).

Οι απασχολούμενοι εκτιμώνται σε 4.267.584 άτομα, μειωμένοι κατά 178.159 άτομα σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2010 (μείωση 4,0%), και αυξημένοι κατά 33.820 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2010 (αύξηση 0,8%).

Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 189.663 άτομα σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2010 (αύξηση 33,4%) και κατά 23.149 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2010 (αύξηση 3,2%) και διαμορφώθηκαν σε 756.795 άτομα.

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός διαμορφώθηκε σε 4.302.315 άτομα τον Ιανουάριο.

Στις γυναίκες, το ποσοστό ανεργίας ανήλθε στο 18,8% από 14,9% που ήταν τον Ιανουάριο του 2011, ενώ στους άνδρες αυξήθηκε στο 12,4% από 8,7%.

Σπάνιο Ντοκουμέντο: Παλιά διαφήμιση της Coca-Cola με κρητική λύρα και μαντινάδες (video)

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο ήρθε στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνοντας μια παλιά ιστορία που είχε φτάσει να θεωρείται μύθος. Πρόκειται για την ηχογράφηση του μεγάλου Κρητικού καλλιτέχνη Γιώργη Καλομοίρη (γνωστού ως Γεώργαντου) που είχε κάνει κατά παραγγελία της Coca Cola, όταν το γνωστό προϊόν προσπαθούσε να γίνει γνωστό στην Κρήτη. Το 45άρι δισκάκι περιείχε δύο τραγούδια που με τη σημερινή έννοια θα τα χαρακτηρίζαμε διαφημιστικά. Ακούστε το ένα από αυτά και διαβάστε την ενδιαφέρουσα ιστορία...

Το δημοφιλές αναψυκτικό ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1969 και λίγα χρόνια αργότερα οργάνωσε την είσοδό του στην αγορά της Κρήτης. Για το σκοπό αυτό προσέγγισε τον Ανωγειανό καλλιτέχνη Γιώργο Καλομοίρη ή Γιώργαντο, που τότε βρίσκονταν στο απόγειο της καριέρας του. Ηχογραφήθηκαν δύο τραγούδια, ένα συρτό και μια σειρά κοντυλιές, τα οποία κυκλοφόρησαν σε 45άρι βινύλιο με το σήμα του προϊόντος και στα οποία ο Καλομοίρης «παινεύει» την Coca Cola.
Για την ιστορία το δισκάκι ήρθε στην κατοχή του site Cretan-Music.gr μαζί με πολλά άλλα από τον Ρεθεμνιώτη μουσικό και οργανοποιό Στέλιο Τσουκνάκη, ο οποίος τα παραχώρησε προκειμένου να μην χαθούν και να ψηφιοποιηθούν. Έτσι το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο διασώθηκε και ανέβηκε στο YouTube.

Το δεύτερο τραγούδι βρίσκεται επίσης στο YouTube (δεν επιτρέπεται η ενσωμάτωσή του) κα μπορείτε να το ακούσετε εδώ.
Περισσότερα για τον Γιώργη Καλομοίρη μπορείτε να μάθετε εδώ.
http://www.e-radio.com.cy/

Μ`Οποιο δάσκαλο θα κάτσεις....Ποιος γνωρίζει καλύτερα από οικονομία; Του ΡΩΜΥΛΟΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ

Η επανεμφάνιση του Κώστα Σημίτη, με δυο διαδοχικά δημόσια «χτυπήματα», σε απόσταση μιας εβδομάδας, από την «Καθημερινή της Κυριακής» και το «Βήμα της Κυριακής», προφανώς και δεν είναι τυχαία. Ούτε ως προς το σκέλος του timing, αλλά ούτε και αναφορικά με το περιεχόμενο της στόχευσης της παρέμβασης ενός πρωθυπουργού, στο πρόσωπο του οποίου συναθροίζονται πολλές και ποικίλες σημειολογικές ιδιαιτερότητες.

Ο Κώστας Σημίτης κουβαλούσε πάντα τη «ρετσινιά» του «Κεντροδεξιού», ακόμη και την εποχή της παντοδυναμίας του Ανδρέα Παπανδρέου. Η επέλασή του προς την εξουσία, στηρίχτηκε ακριβώς στην ικανότητά του να συνομιλεί με την κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων, που, προϊόντος του χρόνου, έκαναν μισό βήμα πίσω στις ιδεολογικές καταβολές και αγκυλώσεις του, και πολλά βήματα μπροστά, στην ανάγνωση των πολιτικών προτεραιοτήτων, στη βάση εθνικών αναγκών, μετριοπάθειας και ρεαλισμού.

Ήταν η πολιτική νοοτροπία, κουλτούρα και μεθοδολογία του «μεσαίου χώρου». Που φυσικά δεν συνιστά ιδεολογία, αλλά τον οδικό χάρτη για να φτάσει κανείς στην εξουσία, υπερβαίνοντας την κοινωνική απήχηση του κόμματός του και της ιδεολογίας του. Συνέβη με τον Σημίτη το 1996, επαναλήφτηκε με τον Καραμανλή το 2004.

Σε αυτό το κοινό ψηφοφόρων, που εν πολλοίς συνιστούν τους future makers, ο Κώστας Σημίτης συνεχίζει να ακούγεται με προσοχή και προσήλωση. ‘Όταν λοιπόν υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση, οι περισσότεροι τον πιστεύουν. Σίγουρα, τον πιστεύουν περισσότερο από ό, τι τον Γιώργο Παπανδρέου. Και πολύ περισσότερο σε σχέση με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος βγήκε σήμερα από την Ουάσινγκτον και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, να αποκηρύξει τον πολιτικό του μέντορα, και να ισχυριστεί ότι ο Κώστας Σημίτης κάνει λάθος.

Το λάθος φυσικά το κάνει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, όταν πιστεύει ότι μετά από 1 ½ χρόνο που κρατάει τα ηνία της ελληνικής οικονομίας, με τα γνωστά, τραγικά αποτελέσματα, μπορεί να σταθεί στα μάτια των Ελλήνων, ως φερέγγυος συνομιλητής. Ελάχιστοι τον πιστεύουν πλέον. Και όταν τον βλέπουν να αντιδρά σε όσα λέει ο Σημίτης, πιστεύουν… ακόμη περισσότερο τον πολιτικό εκφραστή του κινήματος του εκσυγχρονισμού.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου υπήρξε «μαθητής» του Κώστα Σημίτη. Και παρόλο που πολλές φορές έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, ο μαθητής να ξεπερνά τον δάσκαλο, η συγκεκριμένη περίπτωση… δεν ανήκει σε αυτές. Ο σημερινός «τσάρος» της οικονομίας αποδείχτηκε κακός μαθητής του Κώστα Σημίτη. Και αν, ως προς την πολιτική θα μπορούσε κανείς να έχει τις όποιες αντιρρήσεις του, είναι προφανές ότι στο ρεαλιστικό ερώτημα «ποιος γνωρίζει καλύτερα οικονομία, ο Σημίτης ή ο Παπακωνσταντίνου», η απάντηση θα βυθίσει σε βαθιά μελαγχολία τον Γιώργο Παπανδρέου…